Çok uzun zamandır merak ettiğim bir yazar olan Fournier’i anlamaya bu kitabıyla başlamak güzel bir tesadüf oldu. Yazar, kaybettiği eşi ve kedisinin ardından yalnız kalmasını ve bunun ona hissettirdiklerini sıcak bir dille aktarıyor. İroni olarak yazdığı kısımlar bile beni biraz hüzünlendirdi ve hayatın pek çoğumuz için böyle devam etme olasılığının bulunduğunu bana hatırlattı. Yalnızlığı seven, aynı zamanda da ondan nefret eden Fournier bence kesinlikle tanışılması gereken yazarlardan.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.