Fahrenheit 451: Kitap kağıtlarının tutuştuğu ısı derecesidir.Bilim-Kurgu
Bu bilgiyi okuduğumuz an bakışlarımız yanı başımızdaki kitaplığa kayıyor istemsizce. Kitap kağıtlarının tutuştuğu ısı derecesi...
Ray Bradbery'nin 1950'lerde yazdığı ve sonradan hem beyaz perdeye hem operaya uyarlanan bu eseri bilim-kurgu türündeki iki baş yapıtı hatırlattı bana, 
1984 ve #k:1057.
Distopik bir bilim-kurgu romanı olan Fahrenheit 451'de yıl iki bin çok, odağımızı hemen ısı derecesinden ateşe ve oradan da itfaiyecilere yöneltmemiz gerek. Çünkü bu kitapta itfaiyeciler yangın söndürmüyor, yangını kendileri çıkartıyor!
Herkesin mutluluğu istediği ve bunun için çabaladığı dünyamızda yazarlar sayesinde farklı alternatifleri de hayal edip görebiliyoruz. Evet, bu kitap da onlardan biri. Lâkin kitap okumanın suç olduğu bir kitabı incekediğimizi unutmamak gerek. Mutluluğun anahtarı bu: okumamak.
Çok okuyanların orantısal olarak bilgi sahibi olduğu ve daha geniş bir ufka sahip olduğu bir dönemdeyiz. Fahrenheit 451'de ise bir kitabın bile yakılmak kadar acı bir günahı var. Düşüncesi bile korkunç, kitapların yasaklandığı bir dönem...
Biraz da bizim kitaplara olan bakış açımızı ve onların bizdeki yerini sorgulatan bir eser. Konusu olağan tartışmalardan biri potansiyeline sahip "Kitaplar insanı kötü yola sürükler, mutsuz eder." kanısina çözüm niteliğinde. Çünkü basit bir cevabı var: "Yakalım. Kitap okuyanların kitaplarını yakalım."
Eserin dil ve anlatım yönünden incelemesini ise şu şekilde yapacağım: Oldukça popüler olan bilim-kurgu türünün orta segment eserleri arasına alabilirim Fahrenheit 451'i. Çok da akıcı olmayan, yalınlığından muzdarip olduğum ancak konusu itibariyle beğendiğim bir kitaptı. Ekran-duvar karışımı evler, her soruna bulunan anlık çözümler, sadece eğlenmek ve vakit harcamak üstüne kurulu hayatlar.. Yan gelip yatmak bu olsa gerek. Bir tarafta düşünme yetisi körelmiş insanlar ve karşı tarafta gerçekliğin kapısını korkuyla aralayan okurlar.
Anlatım olarak eksik bulduğum tabii ki her kitap gibi bunun da okunmasını tavsiye etmediğim anlamına gelmez. Nasıl ki vicdanımızın kamçıladığı ikinci şansı insanlara tanıyabiliyor isek, en az bir şansı kitaplara da tanımalıyız. Okunmasını elbette ki tavsiye ederim çünkü "kitap benim için ne ifade ediyor?" sorusuna dolu bir yanıt bulmanız için ilk adım ve tabii okumak için de..
Kitapla kalın =,)
1984 ve #k:1057.
Distopik bir bilim-kurgu romanı olan Fahrenheit 451'de yıl iki bin çok, odağımızı hemen ısı derecesinden ateşe ve oradan da itfaiyecilere yöneltmemiz gerek. Çünkü bu kitapta itfaiyeciler yangın söndürmüyor, yangını kendileri çıkartıyor!
Herkesin mutluluğu istediği ve bunun için çabaladığı dünyamızda yazarlar sayesinde farklı alternatifleri de hayal edip görebiliyoruz. Evet, bu kitap da onlardan biri. Lâkin kitap okumanın suç olduğu bir kitabı incekediğimizi unutmamak gerek. Mutluluğun anahtarı bu: okumamak.
Çok okuyanların orantısal olarak bilgi sahibi olduğu ve daha geniş bir ufka sahip olduğu bir dönemdeyiz. Fahrenheit 451'de ise bir kitabın bile yakılmak kadar acı bir günahı var. Düşüncesi bile korkunç, kitapların yasaklandığı bir dönem...
Biraz da bizim kitaplara olan bakış açımızı ve onların bizdeki yerini sorgulatan bir eser. Konusu olağan tartışmalardan biri potansiyeline sahip "Kitaplar insanı kötü yola sürükler, mutsuz eder." kanısina çözüm niteliğinde. Çünkü basit bir cevabı var: "Yakalım. Kitap okuyanların kitaplarını yakalım."
Eserin dil ve anlatım yönünden incelemesini ise şu şekilde yapacağım: Oldukça popüler olan bilim-kurgu türünün orta segment eserleri arasına alabilirim Fahrenheit 451'i. Çok da akıcı olmayan, yalınlığından muzdarip olduğum ancak konusu itibariyle beğendiğim bir kitaptı. Ekran-duvar karışımı evler, her soruna bulunan anlık çözümler, sadece eğlenmek ve vakit harcamak üstüne kurulu hayatlar.. Yan gelip yatmak bu olsa gerek. Bir tarafta düşünme yetisi körelmiş insanlar ve karşı tarafta gerçekliğin kapısını korkuyla aralayan okurlar.
Anlatım olarak eksik bulduğum tabii ki her kitap gibi bunun da okunmasını tavsiye etmediğim anlamına gelmez. Nasıl ki vicdanımızın kamçıladığı ikinci şansı insanlara tanıyabiliyor isek, en az bir şansı kitaplara da tanımalıyız. Okunmasını elbette ki tavsiye ederim çünkü "kitap benim için ne ifade ediyor?" sorusuna dolu bir yanıt bulmanız için ilk adım ve tabii okumak için de..
Kitapla kalın =,)·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.