Bu alıntıyı çok seviyorum. Dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için didinen, sadece elini değil kolunu dahi omzuna kadar taşın altına sokan, o üç-beş insanın sayesinde umut etmeye devam ettiğimi, onların varlığını anımsayınca hâlen nefes almaya değer bir şeylerin bulunduğunun ayırdına vardığımı fark etmemi sağlıyor.
Sabah yürüyüşüne çıkarken poşetine köpek maması koyan insanlar bunlar. Bolkonu kedilerle dolup taşan o sıcak evin sakinleri. Camlarının önüne bulgur döken, kuşların bile penceresine konmaktan korkmadığı o güvenilir insanlar. Köy okullarına kitap gönderenler onlar. Gittiği mekândaki tüm emekçilere günaydın diyen, iyi günler diyen, sadakası gülüşü olan o güzel insanlar işte, daha fazla anlatmaya gerek var mı? Herkes okusun diye sokaklara mükemmel notlar yapıştırılmış kitaplar bırakan insanlar.
Bu son söylediğimden bir tane var sanırım, kendisiyle bir iki cümlelik muhabbet etme şerefine nail oldum. 😊 Çok naif, mütevazı ve düşünceli bir insan kendileri. Yarınlardan yana pek ümitli olmayan insanların özellikle takip etmesi için hesabını şöyle bırakıyorum ; 
Meryem Özen .
Daha bitmedi bu kavga, yarınları bu güzel insanlar ile inşa edeceğiz. "Güzel günler göreceğiz çocuklar, güneşli günler. Motorları maviliklere süreceğiz." ( 
Nazım Hikmet Ran ) 😉
Meryem Özen .
Daha bitmedi bu kavga, yarınları bu güzel insanlar ile inşa edeceğiz. "Güzel günler göreceğiz çocuklar, güneşli günler. Motorları maviliklere süreceğiz." ( Nazım Hikmet Ran ) 😉
Adem
@tutamak_
·Bak, bunlar kedi evleri. Önlerine mamalar koyup üstlerine renkli yazılar yazdılar. Bak şu ağaçların üstüne ekmek dilimlerini kuşlar yesin diye astılar. Bu battaniyeleri köpeklerin üstüne insanlar örttüler. İnsanlar var hâlâ, insanlar yaşıyorlar. Bak, bunlar sokak müzisyenleri. Şehrin çaresizleşen sessizliğine ses oluyorlar. Gürültüye bulaşmış gerçek hisleri hatırlatıyorlar insanlara. Yaşamayı hatırlatıyorlar. O mahur besteyi, “Hayal et” diyen o şarkıyı, “Aldırma" diyen o türküyü söylüyorlar. Şarkılar var hâlâ, şarkılar yaşıyorlar.
Şurada sokağa keyifle gülümseyen ortancaya bak. Orada sokak sanatçılarının boyalarla neşelendirdiği duvara bak. Yalnızlığını gemilerle paylaşıp coşkuyla dalgalanan denize bak. Bak Ümit. O amcanın elini aşkla tutan heyecanlı teyzenin gençliğine bak. Oğlunun haylazlığına bıyık altından gülen babanın keyfine bak. Okul çıkışında kızını kucaklayan annenin huzuruna bak. Aklına kötü şeyler getirme artık. Bunlarla kal. Bizimle, benimle kal.
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.