Merhaba kitap sever dostlarım;
@yesim.dincer.733 kaleminden ,
“Ünlem” okuyoruz
205 syf.
ÜNLEM nedir? kızma, korkma, acıma, sevinme, şaşma gibi ansızın beliren türlü duyguları anlatmaya yarayan, çağrı, buyruk, yasaklama vb. belirten, tek başına tümce oluşturabilen sözcük türü; örneğin ah!, vah!, oh!, günaydın!, takır takır gibi….
#Alıntı
Öptüm kendimi.Ellerimden öptüm…Saçlarımı sevdim sonra.Yanağımdan akan suskun yaşları sildim..Okşadım şefkatle ıslak yerinden..Kim yapacaktı ki başka?Bir cümle geliyor aklıma.Yanlız değilim bu duyguda. “Benim hiç gönlümü almadılar.Ben hep kendi kendime bir köşede affettim herkesi .”..
Aslında hayatın özeti işte yukardaki #alıntıda..Kitap, Ünlem cümlelerinin ruh olmuş ,bedene fiziki bir varlığa dönüşmüş hali…Nevra bir deli aşık; Fırat ise ne istediğini bilmeyen bir hayalperest…
Olmuyor işte her daldan meyve toplanmıyor,en güzel meyveler senin olmuyor…İnsan yıkılmışlığı,benliğini hiçe saymışlığı ile var olma çabasında iken,o çabayı anlamayan başka insanlar olabiliyor..
İkili bir ilişkinin ve aslında insanların tatminsizliğinin anlatıldığı derin ve içten geçen duyguların anlatıığı muhteşem bir eser Zaman zaman okuyucuya seslenmiş olması ve destek beklemesi ise Nevra nın sadece kitapta olan biri değilde içimizde var olduğunu ispatlıyor…
Sonu ise,bilinmezliğe gebe..
Okuyalım canlar,kendinizi sevin ,sayın,öpün,inanın ben de hiç nazlanamadım bu hayatta ve hep affettim birilerini konfor alanı yaratım onlara…Beni tanımak onların konforu oldu hep…benimse ….