Irak savaşında cephede yer alan ve yaşadıklarını birinci ağızdan aktaran ve sonrasında askerliği bırakan bir Amerikalının ağzından aktarılıyor.
Irakta askeri görevinde yer alan Jhon'un gözlerinin önünde yıkımlara, vahşetlere, kısacası savaşın tüm yıkımına şahit oluyoruz. Savaşın insan ruhuna verdiği tahribatları o kadar derinden o kadar içten anlatılıyor ki; insan savaş çıkaranın yüzü gülmesi acısı hiç azalamasın diye okuyunca insan ister istemez bunu söylüyor.
En yakın arkadaşının başına gelenleri sindirmekte güçlük çeken, Jhon'un psikolojik durumuna erişiyoruz. Jhon gün geçtikçe verdiği sözün ağrılığı altında ezilirken, bir yandan da durumu sindirebilme çabasına şahit oluyoruz.