Serinin 4.üncü ve son kitabında yazar önceki serilerde olduğu gibi olağanüstü akıcı üslubu,betimleriyle dönemin sosyal ekonomik yapısını öne çıkarıyor. Çukurovada; özellikle Toros dağlıklarında, köylerde yaşayan insanlara yapılan haksızlık ve adaletsizliklere İnce Memedin dik durarak ağalara, beylere, efendilere kök söktürdüğüne tanıklık ediyoruz.Aynı zamanda ağaların, beylerin, efendilerin çıkarları ve ihtirasları uğruna; devletin bütün gücünü kullanarak hor gördükleri yoksul köylülere ve dağlılara yaptıkları zulümler dikkat çekiyor. Sonuç itibariyle roman serisinin asla bitmesini istemedim. Son sayfada sanki çok sevdiğim bir dostumu bir daha göremeyeceğim gibi hissettim. Yeniden yeniden yeniden döneceğim sayfalar olduğunu hissediyorum. Her duygu durumunu böylesine güçlü anlatmak Yaşar Kemal’e yakışırdı. Bu kitabı son kitap olduğunu bilerek, devamının gelmeyeceğini düşünerek elime alsam da kitabı bitirip son sayfayı da çevirdiğimde içimde çok büyük bir burukluk kaldı. İnsan hiç bitmesin istiyor. Daha nice ince memedlerin öykülerini okumak bilmek istiyor Yaşar Kemal’in elinden. Her güzel şeyin de bir sonu var. Yalnız bu seri, hayatımda okuduğum en güzel seridir. İnsanın var oluşunu, yaşam merakı ve kaygısını, içine işleyenleri ve doğuştan gelenleri, varsıl olanı da yoksul olanı da öyle bir işliyor ki, bu çözümlemeler bazen insana kendini tanıtıyor, bazen merak duygusunu kamçılıyor, bazen de onu kaçmaya itiyor gerçeklerden. Ama ne olursa olsun bu kitaplarla geçirdiğim saatler hayatımın en iyi saatleriydi. Herkes okusun, okutsun bu seriyi.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.