Bazen kendine kızdığını fark edersin.
Daha iyisini yapamadığın için,
daha cesur olamadığın için,
zamanında fark edemediklerin için.
Ama çoğu zaman şunu unutursun:
O an elinden gelen buydu.
Bildiklerin, gücün, şartların bu kadardı.
İnsan geçmişteki hâlini bugünkü aklıyla yargıladığında
kendine haksızlık eder.
Belki de yapman gereken şey
daha çok eleştirmek değil,
biraz anlayış göstermek.
Herkes gibi sen de öğrenerek ilerliyorsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gerçek aşk her zaman sadık ve tek eşlidir. Sayısız insan seçeneği, bitmeyen mesajlaşmalar, bir kaydırmayla önüne düşen ihtimaller arasında bile sadece iki kişiliktir. Kalabalığın içinden birini seçmek değil mesele; seçtikten sonra gözünü, gönlünü, niyetini orada tutabilmektir. Aşk biraz da irade işidir. Daha iyisi var mı diye bakmamaktır. Varken yok saymak değil, varken tercih etmemektir. Çünkü gerçek bağ, alternatifleri tüketerek değil, alternatiflere rağmen kurulur. İnsan sevdi mi, diğer yüzler flu kalır. Sesler azalır. Kalp bir isme alışır, bir gülüşe, bir omza.
Freud, ifade edilmeyen duyguların yok olmadığını söyler. Biz onları sadece saklarız ve bu duygular ileride daha büyük sorunlar olarak tekrar karşımıza çıkar. İnsanlar genellikle öfke, kırgınlık veya üzüntülerini belli etmediklerinde bu hislerin geçtiğini düşünürler. Ancak insan zihni bunları unutmaz. Bilinçaltı bu duyguları saklamaya devam eder. Biz farkında olmasak bile bu eski yaşantılar bizi etkilemeyi sürdürür.
Umarım bir gün egosunu beslemek yerine sevgisini büyüten birine rastlarsın. Seni yanında tutmak için oyunlar oynamayan, ilgisini eksik vererek değerini ölçmeye çalışmayan, sevgisini bir ödül gibi sunmayan birine… Utanmadan seven, hislerini saklamak zorunda hissetmeyen, sana değer verdiğini davranışlarıyla gösteren birine. Öyle bir insan ki yanında sürekli kendini kanıtlaman gerekmesin. Sevildiğinden şüphe etmek yerine huzur bulasın. Seni değiştirmeye çalışmadan kabul etsin, başarılarınla gurur duysun, zor günlerinde yanında dursun. Çünkü gerçek sevgi, iki kişinin birbirine üstün gelmeye çalıştığı bir savaş değil; birbirinin yaralarını büyütmeden, hayallerini küçültmeden yürüdüğü bir yoldur. Umarım seni kendinden şüphe ettiren değil, kendini daha çok sevmeni sağlayan bir sevgili bulursun.
Buradan tüm babaların Babalar Günü’nü en içten dileklerimle kutluyorum. Ama bugün biraz da babasızlığı konuşmak istiyorum. Çünkü bazı insanlar için bu gün sadece bir kutlama değil, aynı zamanda derin bir özlemin adıdır. Baba; kendini güvende hissettiğin bir ses, düştüğünde arkanı yasladığın bir dağ gibidir. Onu kaybedince ya da hiç tanımayınca insan büyür ama içindeki bir taraf hep çocuk kalır. Kalabalıkların içinde bile eksik hissedersin bazen. Bir başarı kazandığında dönüp bakacağın kişinin olmayışı, içten içe can yakar. Babası yanında olanlar onun değerini bilsin. Çünkü bazı insanlar bir kez olsun babasının elini tutabilmek, sesini duyabilmek için nelerini vermezdi. Bugün hem babaların hem de içinde baba özlemi taşıyan herkesin günü… ❤️