Maksim Gorki'nin otobiyografik romanı olan Çocukluğum çok sevdiğim, etkilendiğim bir kitap oldu. Annesi ve babası ile yaşayan küçük Aleksey'in öyküsünü okuyoruz serinin ilk kitabında. Babası öldükten sonra annesi ile birlikte dedesinin evine taşınırlar. Burada aile içi çatışma, çıkar mücadeleleri ve miras kavgalarına tanık olur. Ailede herkes herkese düşman adeta; dinine bağlı bir Nine, gelenekçi ve otoriter bir Dede ve keyif düşkünü iki dayı arasında kalıyor Aleksey...Burada aile içi çatışmaların yanında, Dedesinden gördüğü şiddeti de okuyoruz, ah Gorki ne çocukluk! Dedenin canı sıkıldıkça aile fertlerini dövmesi gerçekten canımı sıktı, ne biçim bir dede bu! Okurken Gorki'nin çocukluğunda Dedesi,Ninesi ve Annesinin hayatındaki yerini ve önemini çok net görüyorsunuz, hepsinden bir şeyler kapmış çünkü. Ninesinden din eğitimi, annesinden okul eğitimi ve Dedesinden -sözde- ahlak eğitimi aldığını görüyoruz. İlerleyen sayfalarda haylaz bir çocuk olduğunu okuyoruz Gorki'nin, buraları okurken adeta kahkaha attım,okulun yaramaz öğrencisi...:) Daha sonra okul,arkadaşlık ve para kazanma çabalarını okuyoruz, gitgide olgunlaşan bir Aleksey görüyoruz. Kitabın dilini çok sevdim beni içine çekti adeta, eminim bunda Mazlum Beyhan'ın harika çevirisi de etkilidir. Serinin ikinci kitabı olan 
Ekmeğimi Kazanırken nı okumak için sabırsızlanıyorum. Seride bana eşlik eden 
Gülin Cantürk'e de teşekkürler biraz geride kalsa da :)
Ekmeğimi Kazanırken nı okumak için sabırsızlanıyorum. Seride bana eşlik eden Gülin Cantürk'e de teşekkürler biraz geride kalsa da :)
·
60 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
