Kitapta beni en çok etkileyen ayrıntı Esther ile Sylvia Plath'in hayatlarındaki paralellikler. Kitabı okurken bir bakıma Sylvia'yı da okuyoruz çok kere Esther yerine karakteri Sylvia olarak hayal ettim. İkisinin de 9 yaşında babalarını kaybetmesi, ikisinin de şiir yazması, birden fazla kere intihar girişiminde bulunmaları gibi bir sürü ayrıntı..
Kitabın başı daha umut vericiydi ve sonu ile başı arasındaki ton farkı bana göre o kadar çok ki... şöyle söyleyeyim; başta Esther'in ne kadar başarılı bir öğrenci olduğunu okuyoruz, sürekli burslar kazanan, ödüller alan başarılı bir öğrenci. Ama biraz daha ilerleyince bu başarılı kızın içinde neler yaşadığını, ailesiyle ve arkadaşlarıyla olan ilişkilerini, açıkça görüyoruz. "Sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkılıp kalan insan için dünyanın kendisi kötü bir rüyadır."
Bu sözler kitabın 247. Sayfasından. Yani kitabın bitmesine 7 sayfa kalmışken. Esther'in hala kendisini sırça fanusunun içinde hissettiğini anlıyoruz. Son sayfalardaki umut sözcüklerine rağmen Syliva Plath bize aslında Esther adına hiç umutlanmamamızı, çünkü asla kendi sırça fanusundan kurtulamadığını anlatıyor gibi bana göre. Ve kitap yayınlandıktan bir ay sonra da Sylvia intihar ediyor.
Kitap ile ilgili konuşacak o kadar çok şey var ki. Okuyanlar ile yorumlarda münakaşa edelim. İyi okumalar.
·
226 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.