İki kez okuduğum ilk kitap. Üç sene önce bu kitabı ilk okuduğumda bu duyguları kim böyle anlatabilir diye her sayfayı çevirdiğimde büyük şaşkınlıklar yaşamıştım. İkinci kez okuduğumda da aynı hisleri yaşayınca bu kitabın gerçek bir eser olduğundan şüphem kalmadı.
Tabi yazarın ilk kitabının olmasının bazı eksiklerini görüyoruz, olayları tesadüflere bağlamak gibi lakin aktarılan duygu, düşünce ve hislerde hiçbir eksik bulunmamakta aksine insanı çepeçevre saracak kadar nokta atışı yaptığını da görüyoruz.
Bu kitabı ya çok seversiniz ya da nefret edersiniz arası yoktur. Kayra’yı ya çok seversiniz ya nefret edersiniz, Kinyas’ı da hakeza. Kitabın içinde nasıl gri renk yoksa okuyanda da olaylar ve kişiler karşısında o gri renk oluşmuyor.
Bu kitabın iki sonu bulunmakta. Ama eminim okuyan herkes bir sona kendini daha yakın hissetti. Hakan GündayKinyas ve Kayra