Cortazar: “Türümüze miras, okullara ders, doğuştan uykusuzlara şifa”Edebiyat
Bu Cortazar’ı okumaya başlamak için hem çok uygun hem de ma uygun bir kitap. Na uygun, çünkü “vay be, ne edebiyat ama” dedirtecek bir metin değil. Çok uygun, çünkü bir yazarın kafasının nasıl çalıştığını, hayal gücünün nerelerden nasıl beslendiğini anlamak için iyi bir kaynak. Yılanbalıklarının yaşam döngüsüyle 18.yy da Caipur’da yapılan bir gözlemevinin saçma denecek ayrıntıları edebiyattan çok bilime hizmet ediyor gibi. Ama işte, Cortazar. Çoğu insanın aklını birkaç saniye bile meşgul etmeyecek ayrıntılardan varoluşsal bir metin doğuruyor, onu kundaklayıp kucağımıza bırakıyor.
“Burada yılanbalıkları ya da yıldızlardan bahsetsek de aslında insana kafa yoruyoruz.” diyor Cortazar. Çok haklı. Kendi varoluşumuzun ve var kalışımızın sancıları içinde debelenip dururken, bizim dışımızdaki canlı ve cansız varlıkların varlığını ne denli yadsıdığımızı, ve aslında onlarla ne kadar benzediğimizi fark ettiriyor. Belki de diyoruz, baki kalan insanlar ya da yılanbalıkları değil, nehir ve onun akışı.
Sonra: Sayılmaya, adlandırılmaya karşı direnen yıldızların sırrını çözmeye çalışan Cai Singh’i, gözlerine merhem sürerek yaptığı şeyi yapmaya devam ettiren şey her neyse, Cortazar’ı yazmaya iten şey de o mu acaba diye bir soru.
Olasılıkların hepsine başını uzatıp çocuk merakıyla bakmasını sağlayan şey yani. Hayatı anlamak için? Hayatın bir parçası olmak için? Hayatın asla çözemeyeceğimiz anlaşılmaz şifresinden bir harf aşırabilmek için? Bu ezeli düşmanın altın çerçeveli fotoğrafında bir iz bırakmak için? Cevapları umursamasa da soruyu soran olmak için? Nihayetinde, eğer mümkünse, daha az yoksul ölmek için?
Cortazar’ın bir bilim insanı için söylediği şu sözleri ona ithaf etmekte sakınca görmüyorum: “Türümüze miras, okullara ders, doğuştan uykusuzlara şifa”. Ve bahis reklamlarını kıskandıracak şu afili cümleyle saygılarımı sunup kaçıyorum: Yoksul ölmemek için, Cortazar okuyun.
·
1.438 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.