Gökçukuru Kitap İncelemesiİnceleme
Bu tarz kısa öykülerden oluşan kitapları yorumlamakta her zaman zorlanmışımdır. Çünkü kitabı bir bütün halinde incelemek pek mümkün olmuyor bu durumda.
Kitap on bir kısa öyküden oluşmakta ve her biri tek bir oturuşta rahatça okunabilmektedir. Benim en sevdiğim öyküler; kitaba da adını veren Gökçukuru, Çocukluk Arkadaşı ve Önlük. Bu öyküleri daha çok sevmemin sebebi muhtemelen içlerinde kendimden bazı parçalar bulmuş olmamdan kaynaklanıyor veya bana ait bir parça bulunmasa bile karakterin içinde bulunduğu duruma daha çok empati yapabilmiş ve durumunu daha iyi idrak edebilmişimdir. Boon-Nam öyküsü ise benin biraz yaraladı. Çünkü bahsi geçen hikayenin karakterlerinden biri aslında olduğu kişiyi kabul etmeyip başka bir dünyanın başka bir insanıymış gibi davranıyor ve bunu şiddetle yapıyor. Belki de kabul görme çabası içinde ve aslında bu çaba beni hüzünlendirdi. halbuki hiç kimse olmadığı kişi olmaya çalışmak zorunda kalmamalı ve herkes olduğu kişi olarak (elbette bir başkasına zarar verme eşiğine ulaşmadığı takdirde) kabul görebilmeli. Yine aynı hikaye içinde şöyle bir cümle ile karşılaştım : "Bence bütün canlılar içinde en talihsiz olanıdır insan. Başka hiçbir varlığın özüyle ilgili kaygıya kapıldığını veya doğasıyla ilgili sorular sorduğunu görmedim ama biz insanlar her sabah uyandığımızda o özü ve doğayı yeniden tanımlamak zorundayız." Durumu gayet güzel bir şekilde açıkladığını düşünüyorum. Olduğunuz kişi olarak kabul gördüğünüz dünyalara...
Kitaptan Alıntılar
-"Bence bütün canlılar içinde en talihsiz olanıdır insan. Başka hiçbir varlığın özüyle ilgili kaygıya kapıldığını veya doğasıyla ilgili sorular sorduğunu görmedim ama biz insanlar her sabah uyandığımızda o özü ve doğayı yeniden tanımlamak zorundayız."
-Onu daha iyi tanıdıkça, Almanlara özgü kimi davranışları epey abartılı bir biçimde içselleştirdiğini gördüm. Belki de bu şekilde daha çok kabul göreceğini, onlardan biri olacağını düşünüyordu.
-Sorun çıkmasın diye sesini çıkarmayan, her şeyi olduğu gibi kabullenen, kimseyle kötü olmaya cesaret edemeyen biriyle, karşısındakilere gerçek düşüncesini haykırmak isteyen diğeri arasında bölünmüştüm.
-Onları kendi aralarında bir bütün, kendimi de o bütünün dışında bir varlık olarak görürdüm.
-Kuzenlerimle aramdaki bütün o iyi ilişkiye rağmen aramızda gizli bir uyuşmazlık ve farklılık da vardı.
Ramazan Güngör 
Gökçukuru
Ramazan Güngör Gökçukuru·
261 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.