On dokuz yaşına kadar ahmet cemil tamamıyla -hayatta mümkün olabildiği kadar- mutluydu.
·
127 Gösterim
1 Yorum
Onur
Gönderi Sahibi
Ondan sonra babasını kaybedince geçim endişesi, hayat mücadelesi başlamış, kendi deyişiyle bir”piyale-i telh-i hayatın zehrabesine dudakları temas etmişti.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.