Bu muhteşem kitaba o kadar güzel incelemelerde bulunulmuş ki bir tane de ben yazsam daha güzelini yazamam diye düşündüm. Okuduktan sonra insanın kalbinde öyle güzel bir his bırakıyor, öyle duygu yüklü oluyorsunuz. Böyle duygu yüklü bir kitabı okuduğum için çok şanslı ve mutlu hissediyorum. Okuduğun bir kitabın, izlediğin bir filmin yüreğine dokunması, sana harikulade şeyler hissettirmesi ve iyi ki okudum dedirtmesi kadar güzel bir sey yok.
Küçük Zeze' nin yediği dayaklar bir çoğumuzun çocukluğunda belki de yaşadığı şeyler. Bunlar benim için çok da üzerinde durduğum şeyler değildi. Fakat o kadar küçük bedeninde öyle kocaman bir yüreği var ki okurken duygulanmamak elde değil. Sevgiye muhtaç öyle güzel yürekli bir çocuk.
Portuga'yla ayrılık çok yıpratmıştı seni. Yataklara düşmüştün. Oysa seni anlayan tek dostundu o. Hani baban üzgün diye morali yerine gelsin diye şarkı söylemiştin de anlamını bile bilmediğin müstehcen şarkı sözlerinden dolayı babandan dayak yemiştin. Seni bir daha sevmeyeceğim, seni öldüreceğim ama içimde öldüreceğim demiştin. Kimse seni anlamayacak Zeze. Çünkü kimsenin senin kadar büyük yüreği yok.
Her kitap bir duygu bırakıyor insanda. Şeker portakalının bıraktığı his başka bir kitapta olmayacak ve bu kitabın yeri dolmayacak eminim. Her insanın mutlaka bir kez okuması gerek. Bir kere Zeze'nin hissettiklerini hissetmesi. Belki bu şekilde empati kurarız ve daha mutlu çocuklar yetiştiririz.
·
17 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.