İlkbahar nasıl içimizde birtakım coşkuların yeşerdiği, filizlendiği mevsimse hazan da yavaş yavaş bir uykuya, bir dinginliğe, hazırlandığımız, o coşkunun yaz telaşesinin yavaş yavaş sükûna erdiği mevsim. Tabiat uykuya hazırlanıyor, ağaçlar yapraklarını döküyor, yapraklar sararıyor. Bu da aslında bugün canlı olanın yarın canlılığını kaybedeceğini, ruhuna üflenerek ilkbaharda yine canlanacağını söylüyor bize.