Bazen kalbimizin yükünü birbirimizin gözlerinde arar, kimselere anlatamadığımız o kimsesizlikte düğümleniriz; ama yine de ümitvar olalım. Çünkü ruhumuzun en derinindeki o sessiz feryatların, gökyüzünden inecek bir inşirahla en şefkatli şekilde tetâbuk edeceği o vakit geldiğinde, birbirimize sadece huzurla bakacağız.