İç içe geçmiş hikayelerEdebiyat & Roman
Abdulrazak Gurnah maalesef Nobel Ödülü'nü almadan önce okumadığım bir yazardı. 
Kumdan Yürek ile okumaya başladığım kitaplarına bu ay Terkediş ile devam ettim ve yine başarılı bir roman ile karşılaştım.
Terkediş, Doğu Afrika kıyısındaki isimsiz bir şehre çölden yaralı bir halde gelen Martin Pearce'ı yerli tüccarlardan Hasanali'nin bulması ile başlıyor. Pearce'ın Hasanali'nin kız kardeşi Rehana'ya aşık olması ile ise hikaye çok farklı bir yöne gidiyor. Rehana ve Pearce birbirlerine yakınlaşmadan Rehana'nın toplumsal dayatmalar nedeniyle trajik bir şekilde bitebilecek olan hikayesi anlatıcının "Böyle bir şeyin nasıl olabileceğini hiç bilmiyorum." diye başladığı bölümle neredeyse altmış yıl sonrasına sıçrıyor. Bu sıçramanın kitabın birinci kısmında tanıdığım karakterler adına beni biraz hayal kırıklığına uğrattığını söylemeliyim. Neyse ki yazar okurun ilgisini yeniden kitaba çekmekte gecikmiyor ve Amin ve Raşit'in hikayelerini trajik bir aşk hikayesi ile Doğu Afrika'nın sömürge tarihi ve terketme teması üzerinde birleştiriyor. Kitapta aynı zamanda Raşit'in gözünden göçmen olarak yeni bir ülkeye adapte olmanın sıkıntıları aktarılsa da yazarın diğer kitaplarına kıyasla bu konu bence biraz daha gölgede kalıyor. Romanı birinci kısım ile ikinci kısmın bağlanması açısından biraz kopuk buldum ama okuduktan sonra beğendiğimi söyleyebilirim.
Okuduğum kitapları üzerinden düşündüğümde yazarın benzer deneyimler yaşamış aynı kökenden gelen karakterler üzerinden farklı hikayeler anlatabilmesi gerçekten etkileyici. Bu hikayeleri yazarken de kendi ülkesinin yaşadığı adaletsizliklere değinse de bunu hiçbir zaman bir tarafı şeytanlaştırarak ya da gereksiz bir şekilde yücelterek yapmıyor. Sömürge yönetimi altında yaşanılan ırkçılık da yerel halkın zararlı adetleri de kitaplarında yer buluyor. İşlediği konular açısından sadece ırkçılık ve sömürgecilik diye özetlenemeyecek hem terkedenin hem de terkedilenin yaşadığı yıkımı anlatan çok katmanlı bir roman.
Kumdan Yürek ile okumaya başladığım kitaplarına bu ay Terkediş ile devam ettim ve yine başarılı bir roman ile karşılaştım.
Terkediş, Doğu Afrika kıyısındaki isimsiz bir şehre çölden yaralı bir halde gelen Martin Pearce'ı yerli tüccarlardan Hasanali'nin bulması ile başlıyor. Pearce'ın Hasanali'nin kız kardeşi Rehana'ya aşık olması ile ise hikaye çok farklı bir yöne gidiyor. Rehana ve Pearce birbirlerine yakınlaşmadan Rehana'nın toplumsal dayatmalar nedeniyle trajik bir şekilde bitebilecek olan hikayesi anlatıcının "Böyle bir şeyin nasıl olabileceğini hiç bilmiyorum." diye başladığı bölümle neredeyse altmış yıl sonrasına sıçrıyor. Bu sıçramanın kitabın birinci kısmında tanıdığım karakterler adına beni biraz hayal kırıklığına uğrattığını söylemeliyim. Neyse ki yazar okurun ilgisini yeniden kitaba çekmekte gecikmiyor ve Amin ve Raşit'in hikayelerini trajik bir aşk hikayesi ile Doğu Afrika'nın sömürge tarihi ve terketme teması üzerinde birleştiriyor. Kitapta aynı zamanda Raşit'in gözünden göçmen olarak yeni bir ülkeye adapte olmanın sıkıntıları aktarılsa da yazarın diğer kitaplarına kıyasla bu konu bence biraz daha gölgede kalıyor. Romanı birinci kısım ile ikinci kısmın bağlanması açısından biraz kopuk buldum ama okuduktan sonra beğendiğimi söyleyebilirim.
Okuduğum kitapları üzerinden düşündüğümde yazarın benzer deneyimler yaşamış aynı kökenden gelen karakterler üzerinden farklı hikayeler anlatabilmesi gerçekten etkileyici. Bu hikayeleri yazarken de kendi ülkesinin yaşadığı adaletsizliklere değinse de bunu hiçbir zaman bir tarafı şeytanlaştırarak ya da gereksiz bir şekilde yücelterek yapmıyor. Sömürge yönetimi altında yaşanılan ırkçılık da yerel halkın zararlı adetleri de kitaplarında yer buluyor. İşlediği konular açısından sadece ırkçılık ve sömürgecilik diye özetlenemeyecek hem terkedenin hem de terkedilenin yaşadığı yıkımı anlatan çok katmanlı bir roman.·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.