AH BE BRUNO...İnsan
Kitapta hic beklemedigim bir konuyla karsilastim. Nazi almanyasinda yahudi soykiriminin en yogun yasandigi Auschwitz toplama kampina atanan nazi komutaninin oglu bruno nun gozunden onun 9 yasindaki algisi ile olaylar anlatilmis. Hikaye tek mekanda geciyor diyebiliriz . Saf, temiz kalpli, masum ve cok iyi niyetli olan brunonun gordugu herseyi kendi safligi cercevesinde yorumlamasi cok tatli ve ayni zamanda huzunlu. Onun kendi algisi ile yaptigi degerlendirmelerin gercek karsiliklari bir lamba gibi yaniyor belleginizde.Konuya hakimseniz tabii. Brunonun toplama kampindan yahudi bir cocuk olan Shmuel ile aralarinda bir tel orgu olmak suretiyle kurduklari arkadaslik sonucu birbirlerinin yalnizliklarina yoldas olma arzusunun onlari goturdugu son, gercekten acikli. Nedense shmuelin son kisimda masum olmadigina, brunoyu o sona bilincli goturdugune dair bir his olustu icimde. Sanki sonunu biliyordu ve brunonun gidecegini anlayinca onuda kendisiyle birlikte o sona cekerek beunonun babasindan intikam almak istedi. Ve nihayetinde bu sekikde dusunmemis olsa bile yasanan tamda bu oldu.
Yasadigimiz olaylar bazen bizimle hic ilgili degilmis gibi gozuksede annemizin ve babamizin cocuklari oldugumuz icin basimiza gelmis olabiliyor ve buda dolayli olarak bizimle ilgili olmus oluyor. Herkes kendi yaptiklarinin sonuclarini yasamiyor maalesef ki. Bazen ailemizin yaptiklarinin bedellerini odemek durumunda kaliyoruz. Buda bir cesit ilahi adalet. Burda cocuklarin ergen olmadiklari icin cennete gittiklerini dusunursek ki butun inanclarda boyle aslinda onlar icin aci bir son diyemeyiz. Burada nazi komutani baba yaptiklarinin bedelini, baskalarina yasattigi sonu bir sekilde kendi cocugunun yasamasi seklinde odemis oluyor.
Neresinden bakarsaniz bakin aci olaylarin yasandigi bircok masumun kanina girildigi bir donem olmus.
Cografya kader midir? Bence kaderdir. Kitabi okurken birden akkima bu soru geldi. Dusundum o yillarda o bolgede dogmus olmak kader degil de ne? Bir nazi komutaninin cocuguda olsan, toplama kampinda bir yahudi cocuguda olsan elele birlikte bir sonu yasiyorsun. Bu cocuklarin en buyuk ortak noktalari ayni cografyada yasiyor olmalari.
Suan dogu turkistanda olup o acilari yasiyor olmakda vardi. Sukur ki turkiyede cizilmis kaderimiz. Simdi her yerde bircok sikinti yasanabilir yasayan insanlar var diye dusunulebilr fakat o sikintilarin hic biri iskenceyle karsilastirilamaz. Bu acilari insanlara yasatanlari allah kahretsin.
Yazar hikayenin sonunda neyseki bunlar gecmiste kaldi bir daha yasanmasi mumkun olmayan olaylar hele boyle bir zamanda demis. Hikayeden cok bu cumleler enteresan geldi bana. Peki gunumuzde myammarda, dogu turkistanda, filistinde, afrikada bir cok ulkede caresiz insanlara uygulanan zulumu siddeti isgenceleri nereye koyacagiz.
Yazarin yaklasimini hic begenmedim cok temelsiz bilgiden uzak ve tarafli. Muslumanlari yok sayan cumleler. Bircok odul almis ama irlandali bir yazarin gunumuzde ciddi bir yahudi lobisi oldugunu dusunursek bu odulleri almasi cok da zor olmamistir bence. Yorumlamak icin okunabilir bir kitap diyebilirim.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.