sally rooney yazıyor ve ben ona dönüşüyorum 
Sally Rooney
okurken baş karaktere bürünüp yaşadıkları her şeyi deneyimleyen, kararları veren & itirafları yapan oluyorum genelde. birçok kitapta bu böyle. ama hem normal insanlar'da hem de arkadaşlarla sohbetler'de bu daha farklıydı. karakterlerle kendimi çok bağdaştırdığımdan ya da tamamen rooney'nin tarzını kendime çok yakın bulduğumdan olsa gerek.
arkadaşlarla sohbetler, frances ve bobbi'nin fotoğrafçı melissa ve oyuncu eşi nick ile tanışmasıyla başlıyor. arka kapağında küçük bir spoiler ile de konuyu açıklıyor: açık/çarpık/komplike/karmaşık/yasak ilişki ya da değil
marianne (normal insanlar 
Normal İnsanlar) ile frances çok benziyor. yer yer frances başka bir evrenin marianne'i diye düşündüğüm oldu. tam tersi. arkadaşlarla sohbetler yazarın ilk kitabı olduğu için marianne'i yazarken, frances'ten çok şey katmış & asıl karakterimiz için ön sürüm oluşturmuş.
melissa ve nick'in yolunda gitmeyen bir ilişkisi var ve frances onlar için bir yol haritası görevi görüyor. nick ile bir yola girdiğini düşünüyor ama eline bir pusula veriyor. yani merkezi olduğunu sandığın/istediğin aşkta ve arkadaşlıklarda aslında bir orta yol ya da yalnızca bir araç olduğunu görmek.
frances'i de nick'i de çok iyi tanıyorum. sanki ikisi de benim. belki ikisi de sevmeyeceğiniz türden sizin de yakından tanıdığınız insanlardan. yani sıradanlar, birden fazla hata yapıyorlar ama hayatlarına devam ediyorlar. hepimizin bir şekilde yaptığı gibi.
yazarın ilişki çıkmazlarını, endişelerini ve hayatın bu kısmını işleme biçimini çok beğeniyorum. sade ama hiçbir şey net değil. ucu açık bırakılan cümleler ve sonlar. her şeyin yalnızca planlanmış ve net halinden tatmin olabilen ben için bunları söylemek biraz tuhaf ama ben bu kitabı özellikle bu yüzden sevdim
her şeyi direkt olarak, dolaylı olmayan biçimde bilmek ve yaşamak isteyenler için bile bunu elde etmek zor. nick ve frances için de durum bu. konuşmalar ve yapılanlar net değil. denge yok. hayatlarında da, ilişkilerinde de. ama nerede ve hangi hayatta var, nasıl elde edilir (edilmez) işte rooney bunu işliyor. çıkmaz sokaklara bile bile girdiğimiz günlerden kalan sohbetler 
Arkadaşlarla Sohbetler
Sally Rooney
okurken baş karaktere bürünüp yaşadıkları her şeyi deneyimleyen, kararları veren & itirafları yapan oluyorum genelde. birçok kitapta bu böyle. ama hem normal insanlar'da hem de arkadaşlarla sohbetler'de bu daha farklıydı. karakterlerle kendimi çok bağdaştırdığımdan ya da tamamen rooney'nin tarzını kendime çok yakın bulduğumdan olsa gerek.
arkadaşlarla sohbetler, frances ve bobbi'nin fotoğrafçı melissa ve oyuncu eşi nick ile tanışmasıyla başlıyor. arka kapağında küçük bir spoiler ile de konuyu açıklıyor: açık/çarpık/komplike/karmaşık/yasak ilişki ya da değil
marianne (normal insanlar Normal İnsanlar) ile frances çok benziyor. yer yer frances başka bir evrenin marianne'i diye düşündüğüm oldu. tam tersi. arkadaşlarla sohbetler yazarın ilk kitabı olduğu için marianne'i yazarken, frances'ten çok şey katmış & asıl karakterimiz için ön sürüm oluşturmuş.
melissa ve nick'in yolunda gitmeyen bir ilişkisi var ve frances onlar için bir yol haritası görevi görüyor. nick ile bir yola girdiğini düşünüyor ama eline bir pusula veriyor. yani merkezi olduğunu sandığın/istediğin aşkta ve arkadaşlıklarda aslında bir orta yol ya da yalnızca bir araç olduğunu görmek.
frances'i de nick'i de çok iyi tanıyorum. sanki ikisi de benim. belki ikisi de sevmeyeceğiniz türden sizin de yakından tanıdığınız insanlardan. yani sıradanlar, birden fazla hata yapıyorlar ama hayatlarına devam ediyorlar. hepimizin bir şekilde yaptığı gibi.
yazarın ilişki çıkmazlarını, endişelerini ve hayatın bu kısmını işleme biçimini çok beğeniyorum. sade ama hiçbir şey net değil. ucu açık bırakılan cümleler ve sonlar. her şeyin yalnızca planlanmış ve net halinden tatmin olabilen ben için bunları söylemek biraz tuhaf ama ben bu kitabı özellikle bu yüzden sevdim
her şeyi direkt olarak, dolaylı olmayan biçimde bilmek ve yaşamak isteyenler için bile bunu elde etmek zor. nick ve frances için de durum bu. konuşmalar ve yapılanlar net değil. denge yok. hayatlarında da, ilişkilerinde de. ama nerede ve hangi hayatta var, nasıl elde edilir (edilmez) işte rooney bunu işliyor. çıkmaz sokaklara bile bile girdiğimiz günlerden kalan sohbetler Arkadaşlarla Sohbetler
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.