Can Pazarı!
Açlık kitabını okuduktan sonra mideme bir yumruk yemiş gibi sarsıldım. Şimdiye kadar yediğim bütün fazla lokmalara pişman etti beni bu eser. Romanda daha önce üst sınıf bir hayat yaşamış ama daha sonra düşüşe geçerek en alt sınıftan yaşamaya devam eden bir insanın, ara sıra yazdıklarını satarak karnını doyurmaya çalışan bir yazar adayının yürek dağlayan hikayesi anlatılıyor.
Romandaki kahramanımız bazen günlerce aç kalıyor, öleyazıyor ama direniyor. Bazen talaş kemirip bedenini kandırmaya bile çalışıyor. Tüm roman boyunca kahramanımız gururundan, onurundan, haysiyetinden ve insanlığından vazgeçmiyor. Açlığın o dayanılmaz acısına göğüs geriyor.
Romanda dikkatimi çeken şeyse şu oldu; baş karakter açlıktan öleceğini bilse de şerefinden, onurundan, haysiyetinden ve insanlığından ödün vermezken, diğer insanlar bu adamın aksine böyle yüce değerlerden yoksun davranabiliyor ve alçalabiliyorlardı. Knut Hamsun bu romanında kendi gerçekliğinden yola çıkarak aslında insanlığa ve yaşadığı günlerde kendisine yardım etmeyen insanlara ince bir sitem ediyor gibime geldi.
Kızgın bir kılıcı böğrümüze sokup sokup çıkaran yazarımızın kitabında beni en çok etkileyen cümlelerden biri;
"Bütün ömrüm bir mercimek çorbasına fedadır!"
Bu cümleden sonra başka ne denilebilir ki...
Okumanızı tavsiye ediyorum. Ve okurken keyif değil azap duymanızı diliyorum. Ayrıca yazarın sitemi de bağrınızı deler umarım.
ÇağlarEdebiyat
Açlık kitabını okuduktan sonra mideme bir yumruk yemiş gibi sarsıldım. Şimdiye kadar yediğim bütün fazla lokmalara pişman etti beni bu eser. Romanda daha önce üst sınıf bir hayat yaşamış ama daha sonra düşüşe geçerek en alt sınıftan yaşamaya devam eden bir insanın, ara sıra yazdıklarını satarak karnını doyurmaya çalışan bir yazar adayının yürek dağlayan hikayesi anlatılıyor.
Romandaki kahramanımız bazen günlerce aç kalıyor, öleyazıyor ama direniyor. Bazen talaş kemirip bedenini kandırmaya bile çalışıyor. Tüm roman boyunca kahramanımız gururundan, onurundan, haysiyetinden ve insanlığından vazgeçmiyor. Açlığın o dayanılmaz acısına göğüs geriyor.
Romanda dikkatimi çeken şeyse şu oldu; baş karakter açlıktan öleceğini bilse de şerefinden, onurundan, haysiyetinden ve insanlığından ödün vermezken, diğer insanlar bu adamın aksine böyle yüce değerlerden yoksun davranabiliyor ve alçalabiliyorlardı. Knut Hamsun bu romanında kendi gerçekliğinden yola çıkarak aslında insanlığa ve yaşadığı günlerde kendisine yardım etmeyen insanlara ince bir sitem ediyor gibime geldi.
Kızgın bir kılıcı böğrümüze sokup sokup çıkaran yazarımızın kitabında beni en çok etkileyen cümlelerden biri;
"Bütün ömrüm bir mercimek çorbasına fedadır!"
Bu cümleden sonra başka ne denilebilir ki...
Okumanızı tavsiye ediyorum. Ve okurken keyif değil azap duymanızı diliyorum. Ayrıca yazarın sitemi de bağrınızı deler umarım.
Çağlar·
95 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.