Bildikçe daha da üzülmez miydi insan?Hayata Dair
12.12.2022/Dağılma.
Bir depresyonu görünce tanıyacak kadar depresyon yaşadım. Veysel Nazlı'nın Dağılma'sı da bunlardan biri. Kitaba ben bir başlık verecek olsaydım bu "Tekdüze" olurdu. Çünkü onun aktardığı depresyonun çeşidi "tekdüze yaşam" depresyonu. Okurken içinde olduğum şartlarında etkisiyle boğuldum, bu öyle bir okumaydı ki isteseydim kitabı tek solukta da okurdum o an okumayı tamamen de bırakırdım. Ruhum daraldı. Depresyon hallerimi yaşadım. Bir de öyle büyük büyük olaylar olmadan vermiş bunu. Yani sana ne sokakta yürüyen adamın pembe taytından değil mi? Öyle değil işte. Ben çoğu zaman gözlerimi kapatınca gördüğüm şeylerin işkencesinden ölüp ölüp dirilmişimdir. Bu insanın alemine giren küçücük bir parazitte olabiliyor büyük bir yaşanmışlıkta. Bazı yerlerde ne okuyorum dedim. 100 sayfa değil, 1000 sayfa da yazılsa bu duygularla okunur. Kitabın kapağını kapatırken o çay hadisesinden dolayı , şimdi bir kupa dolu çay içmeye serencim dedim. Buraya kadar kendimi fark ettiğim hatırladığım bir okumaydı....
Çay ocağına giderken bir kalabalık gördüm, durdum dinledim. Keşke durmasaydım. Keşke bugün tek hayalim, kitabın bana hissettirdiğini yaşamak olarak kalsaydı. Ölümün bir kokusu vardır ya hani o koktu o an bana. Ama vallahi ölen çocuksa koku değişiyor. Ölenin yaşı değil belki ama masumiyeti belirliyor bunu ... Yalan dünya. Bu dünyanın ne kadar yalan olduğunun en keskin kanıtı bir çocuk cesedidir. Bir çocuk ceset oldu mu dünya kararır. Batar mahvolur. Soğur. Bazen rüyalarımda Azra yüksekten düşer. Ben aşağı inip de onun nefes alıp verdiğini görene kadar biterim. Ölürüm. Ama ona bir şey olmaması umudunu taşırım rüyada. Yeğenlerimden birine kızsam, kırsam onu düzeltene kadar rahat nefes alamıyorum. Allah düşmanıma bile evlat acısı yaşatmasın. Dağılmak var dağılmak var işte...
Sağım yalan solum yalan
Giden yalan dönen yalan
Gördüm baktım dünya yalan...
··
158 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.