Eğitime dair konularda yazılıyorsa bir kitap bunu işin içinden kişiler yazsın isterim. Sahada aktif olarak çalışmayan, yenilikleri takip edemeyen kişilerin yazdıklarını aynı ciddiyetle okuyamıyorum ne yazık ki. O yüzden hem bir ebeveyn hem de bir öğretmen olarak Ahmet Bey’in kaleme aldıklarını çok doğru ve çarpıcı buldum.
Neden mi çarpıcı? Şimdi öncelikle eğitim sistemimizde bazı aksaklıklar var elbette kimse inkar etmiyor bunu, ona göre bir müfredat var ve bizden istenen de bu müfredata göre olanları o sene içinde çocuklara öğretmemiz. Ahmet Bey bu çizginin hep dışında. Başrolde hep öğrencileri olmuş. Onları özgür bireyler yetiştirmek adına merkeze aldıktan sonra istedikleri zaman kitap okuyorlar, istedikleri zaman ödev yapıyorlar, istedikleri zaman çizgi çalışmaları yapıyorlar gibi… Ama çocuklar kendi kararlarını alana kadar da onlara rol model olmayı ihmal etmiyor. Onların yanında kitap okuyor mesela. Okurken bazen gülüyor bazen kitabın heyecanına kapılıp ayağa kalkıyor birden sınıfta. Çocukların dikkatini çekiyor tabi öğretmenlerini böylesine heyecanlardan ne olabilir diye. Güzel mi? Şahaneeeee Ama işin şöyle boyutu da var. Bu uygulamaları ilkokulda çocuklara ve velilere kazandırabilirsek ne ala. Çünkü bunlara alışkın olmayan öğrencileri ve velileri bu duruma adapte etmek ortaokulda hiç kolay değil. Neden ödev vermiyorsunuz? Bu konuyu daha farklı şekilde mi anlatsanız? Tarzında sorularla karşılaşan çok meslektaşım oldu.
Eğitim konusu çok çok önemlidir ve üzerinde uzun uzandıya kafa patlatılmalıdır. Amaç çocuğun Türkçe, matematik gibi derslerden 100 almasını sağlamaksa emin olun bu işin en kolayı. Ama sınavlardan sonra da akıllarında bir şey kalsın, öğrendiklerini hayatla birleştirsin, kararlarını alabilsin, bilgiyi nasıl işleyeceğini öğrensin dersek onda biraz daha mesaiye ihtiyacımız var. Neticede emek olmadan yemek olmuyor. Söz konusu çocuklarımız !
Her ebeveyne her eğitimciye tavsiyedir kitap. Mutlaka inceleyin
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.