Emily Brontë 
Uğultulu Tepeler kitaba ilk başladığım anda pek sarmamıştı bu yüzden inatla okudum ilk yüz sayfayı ama devamı o kadar akıcı ve etkileyiciydi ki bitirdiğimde ise bu nasıl bir çember diyerek hayret ettim ,evet çember diyorum çünkü olaylar resmen annesinin ve babasının kaderini bir ilmek gibi çocuklarının boynuna geçiriyor ,en azından hikayenin sonu oh be dedirdi bana.
bazı duygular çok kesif bir açıklıkla belirtilmiş,ama kitabın genel persfektifi kaos ve klasik batı anlayışında geçen üst tabaka ve alt tabaka çizelgesine göre biçimlendirilmiş şekilde.Ne kadar çok acı ve dram barındırsa da beni sürekli acaba öbür sayfada neler yaşanıyor diye de merakta da brakmadı değil,sonunun güzel bitmesi de bana derin bir oh çektirdi,yine tekrar okurum dediğim kitaplar listesine girdi benim için.
keyifli okumalar...
·
168 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.