Aldous Huxley ’in bu distopyasında her şey yüzeydedir ve bir derinlik yoktur. Cesur Yeni Dünya’daki bedenler tuhaf bir şekilde ruhsuz olduğunu göstermiştir çünkü her şeyin ulaşılabilir olduğu bir dünyada hiçbir şeyin anlamı yoktur. Anlam mümkün olduğu kadar yok edilmiştir. Huxley daha çok bunun altını çizmektedir bu kitapta. Ayrıca bu distopyada üretmek için ne fırsat ne de mümkün bir zaman tanınıyor sadece tüketim tarafına yoğunlaşılıyor. Bu devlet düzeninden de gördüğümüz üzere insanlar tek tipleştirilmişlerdir. Aslında bakılırsa bu şu anki dünyamızda çok da uzak olunmayan bir şeydir. Çünkü kadınlar ve erkekler şu an neredeyse birbirlerinin kopyası gibiler. Ve sosyal medyanın da buna katkısını es geçmemek lazım.
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.