Bu kitabı okuduğum sırada içimde çok tuhaf bir his vardı. Sanki hissettiklerim havada kalıyor gibi. Yani hocam, hissediyorum da, temelsiz. Adam o kadar boş yaşıyormuş ki, kitabın ilk sözleri "annem bugün öldü, belki de dün" gibi bir şekilde başlıyor. Okumaya başladığınızda yavaş bir karanlık çöküyor ciğerlerinize Albert Camus o kadar iyi yansıtmış ki adamın hayatsız gibi yaşayışını, okurken bir anda kalkıp bir şeyler yapasınız geliyor. Basit şeyler değil, bir anda fizik adına çok önemli bir şeyler keşfedesiniz tutuyor mesela...