Gerçekte görebildiğimiz tek hakikat, içimizde olup bitenlerdir...Roman
Lawrence bize nefes alıp veren inanılmaz diyaloglar sunuyor ama ilginçtir ki, eserin bazı kısımları kahramanla birlikte ölüyor :) Rengi soluyor satırların, eserdeki 'sis' adeta konuşmaları tesiri altına alıyor, birer uğultuya çeviriyor...
Öyküsü bilindik ama bakışı ufuk açıcı...
Kabul görmeyen bir ilişkinin ötesinde, bireysel psikolojinin, içlerine doğru, özgün adımlar...
Hayatınızın merkezinde duran kişinin bir anda o ruhu terkedip sizi cismiyle başbaşa bıraktığını düşünün... Bu gidiş aslında, kendi ruhunuzun, çalkantısından denize savrulanların bıraktığı, boşluk hissiydi... Bir metinde doldurmanız istenen aralıkları yanlış kelimelerle tamamlamak gibi... Sizin gözünüz ve zihninizdi o yanlışların doğru olduğu fikrine kapılan...
Lawrence 'ın kahramanların günlük hayatlarına devam ettiği mesajını vermek konusundaki ısrarını da buna bağlıyorsunuz, görmemizi istediği şey de tam olarak bu...
Uçlara çekilen yanlarımızın Romanı...
Keyifle okuyun...
··
450 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.