Dostoyevski okumayı hep çok sevmişimdir. Bu kitabında da acıların insanı dönüştürmesi, acı çekse de, bile bile yardım etmesi beni çok etkiledi. Kim bunu yapabilirdi ki o karakterden başka? Daha ilk gece kısmında geçen bir sözle devam etmek istiyorum "sabahın ilk saatlerinden itibaren hayrete şayan bir iç sıkıntısı bana eziyet etmeye başlamıştı..." işte karakter bu şekilde devam etmişti... Aslında birçok eseriyle yaptığı o muhteşem psikolojik analizlerle, insanın içini dökemediği yerde, sizlere el uzatıp farkındalık kazandırmaktadır ve işte bu!!! demeni sağlar.. bu sayede de eklemek isterim ki, kendine dönüş, acılıdır her zaman... Sevgiler, Gizem...