Gizem Demirdöğen
@Gizemdemirdogen
Her sabah parlak işler tasarlar, gün boyunca budalalık ederim…
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Puan vermedi·358 syf.·
11 günde okudu
·2024 1. kitabı
Çaresiz gözükmemek için attığım her adımda
İçime akan yaşlarla boğuldum
Görmediğiniz her alanda varlığımı korurken
Yok olmakla tehdit edildim
Buradayım diyebilmek için
Yokluğumla terbiye edildim
Karanlıkla, aydınlığın bulunduğu noktada
Dengeyi tutturamamakla suçlandım
Oysaki
Kabul görülmeyen karanlıktı benim yuvam
Seçime tabii tutulan benim isteklerim değil
Sizin isteklerinizdi
Ben seçmedim,
Seçemedim…
Ama;
Her şeye rağmen, buradayım diyebildim.
GİZEM DEMİRDÖĞEN
Hiçbir şey yapmadan öylece duruyorum. İçimdekileri sindirmem, yerli yerine oturtmam bir hayli zamanımı alıyordu. O yüzden mi bu kadar çok düşünüyordum bilmiyorum. Zaman su misali elimden kayıyor, yerde büyük bir göl oluşturuyordu. Göle baktığımda kendimi görebiliyordum. Yansımamı yok edemiyordum. Demek ki zaman kendimizi görmemizi sağlıyordu. Ama bu durum gördükçe üzülmeme sebebiyet veriyordu. Çünkü kendime bakmam bir işe yaramıyordu. Yaralarım beni kırbaçlarken üzerimde bıraktığı izleri, derinliklerini görmemi sağlıyordu zaman. Gördükçe utanıyordum. Bir tekne alabilirdim aslında. Daha derinlere açılıp kendimi farlı açılardan görebilirdim belki de. Ya da daha derinde boğulabilirdim. Beceriksizim ya ben, bu da gelirdi başıma. Gülümsüyordum. Ama yansımam bana gülmüyordu. Pekala o gerçekti. Gerçek olmayan ise bendim. Yalandı her şey. Ben de yalandım. Zamansız yaşayarak zamanı kaybettim. Bendim suçlu. Baş başa kaldım kendimle. Yaratamadım kendimi…
Nietzsche’nin dediği gibi; “en ağır yükü aramıştın:
İşte, kendini buldun——
Şimdi de atamıyorsun kendini sırtından.”
GİZEM DEMİRDÖĞEN