Kafkas Ateşi
Kafkas Ateşi 
Hasan Saraç
“Bittiği için ağlama, yaşandığı için gülümse.”
Ludwig Jacobawski
Yarısı Abhazca, yarısı Türkçe.
Yine o eski şarkı gibi…
Biraz Türk, biraz Abhaz, o benim işte…
diyen Beslan Korkmaz’ın hikayesi #kafkasateşi
Abhazya’nın kadim başkenti Sohum’da doğup büyüyen Beslan’ın, Gürcistan’ın başkenti Tiflis’teki Devlet Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimi için bulunduğu sırada değişiyor hayatı. Yaklaşık çeyrek asır önce, 1992 yılında Abhazya ile Gürcistan’ın ilişkilerinde bir takım sıkıntılar çıkınca savaş kaçınılmaz hale gelmiştir. Durumların kötüleşeceğini anlayan Beslan’ın babası Tiflis’te yaşayan ve üniversiteden fazlasıyla yakın olduğu arkadaşından, oğlunu hemen Türkiye’ye göndermesini ister. Kadir Bey’in bir oğlu Alican yanındadır ve yapabileceği bir şey yoktur ama diğer oğlu Beslan’ı kurtarabilme şansı vardır. Beslan bir şekilde Türkiye’ye gelmiş ve onun gelişinin ardından on beş yıl sonra ailesi de artık yanındadır ama Alican maalesef vurularak ölmüştür. Geride bıraktığı biricik aşkı Stella’sının da öldüğünü öğrenince doğduğu topraklara geri dönmemeye neredeyse yemin eder Beslan.
Taki annesi Sinem Hatun ondan söz alına kadar.
“Söz vereceksin bana, kış gelmeden, gidip ziyaret edeceksin atalarının yurdunu, doğduğun yerleri.“
demiştir annesi ameliyat öncesi hasta yatağında yatarken. Annesi rahat girsin ameliyata diye söz verir Beslan ama annesinin sabaha çıkamadan ölmesi verdiği sözü gerçekleştirmesine gerektiriyordur artık.
07 Eylül 2017’de İstanbul’dan başladı yolculuğu. Trabzon’dan Gürcistan’a geçip Batum, Gori, Tiflis, Zugdidi derken Sohum’a; Abhazya topraklarına varacaktır Beslan.
Elli yaşında, bir daha asla dönmem dediği, ata topraklarına yolculuğunda Beslan Korkmaz’a eşlik ederken ben her anını yaşadım ve gözümde yaşla bitirdim kitabımı. Kesinlikle TAVSİYEMdir notumu ekleyerek sizleri #kafkasateşi ni okumaya davet ediyorum.
Syf: 270Roman
Kafkas Ateşi Hasan Saraç
“Bittiği için ağlama, yaşandığı için gülümse.”
Ludwig Jacobawski
Yarısı Abhazca, yarısı Türkçe.
Yine o eski şarkı gibi…
Biraz Türk, biraz Abhaz, o benim işte…
diyen Beslan Korkmaz’ın hikayesi #kafkasateşi
Abhazya’nın kadim başkenti Sohum’da doğup büyüyen Beslan’ın, Gürcistan’ın başkenti Tiflis’teki Devlet Üniversitesi’nde yüksek lisans eğitimi için bulunduğu sırada değişiyor hayatı. Yaklaşık çeyrek asır önce, 1992 yılında Abhazya ile Gürcistan’ın ilişkilerinde bir takım sıkıntılar çıkınca savaş kaçınılmaz hale gelmiştir. Durumların kötüleşeceğini anlayan Beslan’ın babası Tiflis’te yaşayan ve üniversiteden fazlasıyla yakın olduğu arkadaşından, oğlunu hemen Türkiye’ye göndermesini ister. Kadir Bey’in bir oğlu Alican yanındadır ve yapabileceği bir şey yoktur ama diğer oğlu Beslan’ı kurtarabilme şansı vardır. Beslan bir şekilde Türkiye’ye gelmiş ve onun gelişinin ardından on beş yıl sonra ailesi de artık yanındadır ama Alican maalesef vurularak ölmüştür. Geride bıraktığı biricik aşkı Stella’sının da öldüğünü öğrenince doğduğu topraklara geri dönmemeye neredeyse yemin eder Beslan.
Taki annesi Sinem Hatun ondan söz alına kadar.
“Söz vereceksin bana, kış gelmeden, gidip ziyaret edeceksin atalarının yurdunu, doğduğun yerleri.“
demiştir annesi ameliyat öncesi hasta yatağında yatarken. Annesi rahat girsin ameliyata diye söz verir Beslan ama annesinin sabaha çıkamadan ölmesi verdiği sözü gerçekleştirmesine gerektiriyordur artık.
07 Eylül 2017’de İstanbul’dan başladı yolculuğu. Trabzon’dan Gürcistan’a geçip Batum, Gori, Tiflis, Zugdidi derken Sohum’a; Abhazya topraklarına varacaktır Beslan.
Elli yaşında, bir daha asla dönmem dediği, ata topraklarına yolculuğunda Beslan Korkmaz’a eşlik ederken ben her anını yaşadım ve gözümde yaşla bitirdim kitabımı. Kesinlikle TAVSİYEMdir notumu ekleyerek sizleri #kafkasateşi ni okumaya davet ediyorum.
Syf: 270·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.