Gönderi

Bir şiir bırak
✨Yorumlara Sevdiğin bir şiiri bırak ?
Şiir
·
1.109 Gösterim
21 Yorum
ÖĞÜT Okulda, anladıkça başaracaksın. Yaşamda, başardıkça anlayacaksın. Gelecek mutlu-mutsuz inanmasan da; Gözlerin yaşardıkça anlayacaksın. Özdemir Asaf-Yalnızlık Paylaşılmaz
at vuruldu; içim paramparça rüveyda gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum yine de, çiğnetemem kimseye gururumu istenmediğim yeri sessizce terkederim hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim Nurullah GençNurullah Genç
Bu yorum görüntülenemiyor
youtu.be/Da4Ie3wVMJ4 Yalnızlığını anlat bana; Bir kuytu köşede misin yoksa insanların içinde bir yerde? Yıldızları seyretmeye vaktin var mı? Yoksa gökyüzünden haberin yok mu? Yeryüzünden haberin vardır eminim! Peki ya karıncanın yuvasından? Binbir karıncadan bir tane olmak ister miydin? Bir tane kelebek olup rengarenk kanatlarla bir bilinmeze uçmak ister miydin? Bana yalnızlığını anlat; Kalabalığın içinden ne kadar renklisin? Üzerinde hem düşüncelerin ve avutulmaz duyguların seni ne kadar değerli kılabiliyor? Yoksa herhangi biri misin? Bir taş gibi, eşya gibi ve falanca kişinin bir halısı, sandığa saklanmış bir çeyiz parçası..? Saklıyor musun kendini, yoksa saklanmaya mecbur musun? Saklı durursan sorarlar mı seni? Yok olursan fark ederler mi seni? Peki sürekli varsan ne fark edebilir? Bırakırsan kendini ne kadar varsın ve seni ne kadar fark edebilirler? Yüreğini anlayabilirler mi, ses tonundan bitkin olduğun anlaşılacak mı? Gözlerinin içi ne kadar gülerse bile lisanında feryat olduğunu anlayabilirler mi? Birine özel olduğunu, biri senin için özel olduğunu ve bir nebze de bazı bazı İNSAN olduğunu anlayabilirler mi? Yoksa özelin yok mu, özel değil misin birine? Yani gözlerinin imasını anlamışlar mı? Ruhundan bedenine yayılan insani şevkini farketmediler mi? Bana anlat yalnızlığını; Gülün kırmızısı pembemsi. Ve güneşten kavururken mi belli olur? Belki seni anlatamayabilirler ama sen anlatabilirsin. Onlar seni yok etmişlerdir belki, doğmak istemiş misin tekrar? Dağların asiliğine karşı koydun mu? Çaresizliğinden insanın olmadığı bir yerde dağıtmak istedin mi hiç? Kaç sevgi besledin yüreğinde? Kaç insan sevdin de yanında kaldı? Kaçı seni bir derya da bir damla bildi? Kaçı yeryüzünde seni varlık olarak bildi? Fark ettiler mi konuştuğunu, güldüğünü, yürüdüğünü, koşmak istediğini, hayallerini gerçekleştirmek istediğini? Ve gördüler mi seni böyle? Yargıladılar mı peki? Üzerine geldiler mi sen farklısın diye? Nadiren bulunan bir fosil oldun mu hiç insanların gözünden? Onlara göre gitsen yakalanabilir miydin senin asıl sen olmadığını? Mücahit ÖzcananMücahit Özcanan
Geri Gelen Mektup Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Reklam
Yakasında kocaman bir düğme Sevinci bitiştiren acıya Ayıran kuşkuyu inançtan Yağmurun yağması iyidir Bir çerkez mızıkası gibi rengârenk İki adet kuş çantasında
https://1000kitap.com/gonderi/192582313 Bir gün aklına gelecek olursam, şiir ısmarla bana... 🥀🕊️
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.