Aziz Nesin bence herkesin okuması gereken bir yazar. Okuduğum diğer kitapları gibi bu kitabını da çok severek okudum.
Herkes bir zamanlar çocuktu ama büyüyünce çocuk olduklarını unuttular. Aslında kitabın özeti bu cümle. Kitap iki ilkokula giden çocuğun mektuplaşmasından oluşuyor. Mektuplarında bazen öğretmenlerini, bazen ailelerini, bazen çevrelerindeki yetişkinleri eleştiriyorlar. Aziz Nesin toplumdaki sorunları mektup yoluyla ve vazgeçilmez mizahi anlatımıyla çok güzel anlatmış.
Kitabın sonunda Aziz Nesin'in mektubundan;
*Hepinizi kendi çocuklarımmışsınız gibi seviyorum. Bütün sevgilerde olduğu gibi bu sevgide de bencillik var.
*Siz yaşadıklarınızda özden ve doğa Şimdiki Çocuklar Harika l olacaktınız. Büyümüşlerle çocukların en büyük ayrılığı işte budur:Sizler de büyüdükçe bize benzeyecek, özdenlikten uzaklaşacaksınız.
*Bu kitapta en yapılmayacak olanı yapmaya çalıştım kendimi sizin yerinize koymaya uğraştım.
*Anneniz, babanız, öğretmeniniz de, kendi çocukluklarını unutmuşlardır.
*Yaşlarınız küçük diye hiçbir gerçeğin sizden saklanmasından yana değilim. Aziz Nesin