Eller yukarı,lütfen taşları bırakın,dünyadan kaçarken tespit edildiniz...
"Taşı sıksa suyunu çıkarır dedik." yiğitlerimize; taştan hikaye çıkaran kalemlerimizeyse sadece yazar, öykücü, hikaye anlatıcısı mı diyeceğiz? O bir taş ustası,taşları yerine koyma ustası, daha estetik ifade edecek olursa "Taş Sektirme Ustası". Taştan ev yapan gördük, yol yapan gördük,taşla savaşan,taş ile süslenen… gördük de taşları dert edinip kitabına konu yapana pek rastlamadık sanırım. Taşla deyim olur,atasözü, şiir olur da hikaye nasıl olur diye düşünüyorsanız 120 sayfalık güzel bir yolculuk sizi bekliyor. Elinize aldığınızda biraz ince ve hafif gelebilir. Sakın görünüşüne aldanmayın. Kendisi daha ilk sayfalarda içinize bir deniz getirecektir. Sizi gün batımına doğru, son vapurun sesini de alarak sahile götürecektir. Elinize taşlar verip fırlatmanızı isteyececektir sizden içiniz,ruhunuz rahatlayıncaya kadar…
Ben kitabın en çok içtenliğini sevdim. Karakterler o kadar hayatın içinden konuşturulmuş ki kendimi bir okur değil de karakterlerin yaşadıklarına bir şahitmiş gibi hissettim. Hepsini dinledim. Kırgınlıklarına üzüldüm. Kendilerini alaya alan hallerine güldüm. Kitap ile aramıza girmeye çalışan bir yazar görmedim ben. Hikayesini öyle inandırıcı sunmuş ki önümüze konulan sofranın güzelliği aşçıyı unutturuyor. Ama yine kitap bitince ustamızın emeğine sağlık deme ihtiyacı hissediyorsunuz.
Nasıl bir hikaye okuyacağız derseniz şöyle düşünün:
Taşlara ilginiz var. Birçok kişinin sahip olmadığı çok özel bilgileriniz var onlar hakkında. Onları saklıyorsunuz,onlarla konuşuyorsunuz, mutlusunuz onlarla ve aynı zamanda taş sektirmede ustasınız. Değerli değersiz demeden bütün taşların denizdeki hareketini görmek istiyorsunuz. Bunun için eşi,işi,dostu bırakmışsınız. Kaçıyorsunuz sahil kenarına. O kadar çok kaçmaya başlıyorsunuz ki bu bir alışkanlığa dönüşüyor. Anlamıyor sizi insanlar. Anneniz, babanız, çevreniz anlamıyor. Siz insanlardan uzaklaşınca onları umursamaz görünüyorsunuz. Onlara yaklaşmaya çalıştıkça da kendinizden veriyorsunuz. İnsanlar farkında olduğunuz hayatın farkında değil. Fena halde kapılmışlar dünyaya. Sizse fena halde uzak. Üzünce üzülüyorsunuz fakat üzmemek için de gücünüz çok sınırlı. Sevmiyorsunuz dünyayı, maddiyatı. Siz de insanları anlamıyorsunuz. Son vapurun sesi, güneşin batışı size hep kurtarıcı oluyor. Siz sahille ve taşlarla bütünleşiyorsunuz.
Bir de kitabımızda argo, +18 ifadeler, siyaset bulunmuyor. Dipnot olarak düşelim.
Yazarımızın 
Resul Bulama Abimizin kalemine sağlık. Usta,ilk eserinden kendini gösterdi. Hoş,kendini zaten biliyorduk da taşları sektirirken bir başkaymış.:) Yolun açık olsun Resul Abi…
Resul Bulama Abimizin kalemine sağlık. Usta,ilk eserinden kendini gösterdi. Hoş,kendini zaten biliyorduk da taşları sektirirken bir başkaymış.:) Yolun açık olsun Resul Abi…··
759 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Şuradan başlayalım Murat hocam, "insanlar farkında olduğunuz hayatın farkında değil. Fena halde kapılmışlar dünyaya. Sizse fena halde uzak."
Bu iyi mi kötü mü bilmiyorum ama var bir uyumsuzluk :)
Hayatı anlamaya çalıştığım dönemlerde farklı bir gezegenden geldiğimi düşündüğüm çok oldu. Bu yüzden farklı bakan yazarlara ilgi duydum belki de, Oğuz Atay, Ayfer Tunç, Güray Süngü gibi.
Sonra beraber yaşamamız gerektiğini kabullendim. "Kahvelerine gidip oturdum, çayın hatırına olsun dinledim onları."
Ama şu vapur yok mu, vapurun göğe yükselen sesi...
Bizi sahile çağırmaktadır. Murat hocamla birlikte gitmemiz gerek...
Duyuldu buradan da vapurun sesi. Davete icabet etmek gerek:) Emeğine, kalemine sağlık Resul Abi,keyifle okudum.Eyvallah...
Bir paylaşım altında Resul abi, Burak abi ve siz bu taş sektirme meslesi ile ilgili konuşmuştunuz. Kitabın ismini gördüğüm de aklıma ilk o geldi :) birde Resul abinin taş sektirirken ki fotoğraf karesi (nerde gördüğümü hatırlamıyorum :)) şimdi inceleme de sahil kenarına kaçmaktan bahsedince Resul abinin Sahili izlerken çekilmiş fotoğraf karesi geldi gözümün önüne. Meğer ince ince gelişini işlemişim hikayelerin merakım ve heyecanım artıyor ☺️. Samimi incelemeniz iletildi hocam.
Yazdıklarını okuduğum her bir anımda, hani salonda oturup da karşılıklı konuşuyoruz hissi uyandırıyor kelimelerin. Samimiyetine, yüreğine, emeğine sağlık Süha Murat Kahraman🌿
Süha Murat Kahraman🌿Teşekkür ederim Ferah Abla. :) Şüphesiz kelimeler,cümleler aracı. Yazan ile okuyan samimiyette buluşuyorsa amaç hasıl oluyordur inşallah.Sağolasın, varolasın:)
Göze batan genelde kötülük oluyor. İyiliği fark edebilmek güç. Çünkü iyilik çoğu zaman sakin, sessiz ve uyumlu. Kitapta siyasetin, argonun ya da incitici ifadelerin geçmediği üzerine düşünmemiştim. Baba ile olan kısımlar dahi hafifçe anlatılarak, kimseyi düşman göstermeden ifade edilmişti. İnceleme okumak güzel, herkes birbirinden farklı noktaları görebiliyor. Kaleminize sağlık Süha Hocam.
Sağolun Kübra Hocam. İnceleme yazarken hepimiz bir noktaya farklı açıdan bakıyoruz ve görünen farklı farklı oluyor doğal olarak. Bu da ortaya konan eserin bütününün görülmesini sağlıyor. Bu durum da hem yazar hem de okur açısından çok faydalı oluyor. İnceleme yazmaya,okumaya devam Kübra Hocam:)