İnsanın kendine sorduğu soruları, aslında mişima'nın kendi kendine sorduğu soruların yanıtlarını, çoğunlukla yanıtlanamayışlarını, tanımlanamayan bazı duyguları, çok net biçimde belli olan hisleri, endişeleri, farklılıkları bir çırpıda okuyup bitirdim. Uzun zamandan beri bir kitabı okumak bu kadar doygunluk ve mutluluk vermemişti. Nitelik bakımından oldukça yüksek bir eser ve çevirisi orijinalini asla aratmıyor. Hakikaten müthiş. Bir kaç saat içinde okuyup bitirdim.
Bazı bildik şeylere rastladım bazı yeni şeyler öğrendim ve düşündüm.
Ergenlik çağına girmiş bir Japon gencinin kendiyle hesaplaşmasını, kendini tanıma sürecini okudum. Kimlik bunalımlarına, ucu bucağı gelmez düşüncelere, bunaltıcı sorulara şahit oldum.
Gerçekten çok beğendim. Çok etkilendim. Bazı yerlerde durdum ve uzuuuun uzun düşündüm. Gerçekten düşünmeye ihtiyacım olduğunu düşündüm. Düşünmemeyi düşündüğüm zamanları düşündüm. Düşündükten sonra düşünmekten korktuğum ve nefret ettiğim zamanları düşündüm. Bazı kitaplar hakkında abartısız 3-4 sayfa yazmak istiyorum. Bazı kitaplar hakkında ise okuduklarımı ve okurken bende karşılık bulanları asla buraya yansıtamayacağımı bildiğim için üç beş şey yazıp geçmek istiyorum.
Son olarak bu duyguyu en bariz biçimde 
Ömür İklim Demir 'in 
Kum Tefrikaları kitabında hissetmiştim. Tekrar anımsamış, yaşamış oldum.
İyi ki böyle bir kitap var dedim.
İyi ki böyle bir insan var olmuş dedim.
İyi ki böyle bir çevirmen bunu çevirmiş dedim.
'Keşke'lerimin ve 'iyi ki'lerimin arasında mekik dokuduğum güzel ve nitelikli bir okuma süreci yaşadım kısacası.
Ömür İklim Demir 'in Kum Tefrikaları kitabında hissetmiştim. Tekrar anımsamış, yaşamış oldum.
İyi ki böyle bir kitap var dedim.
İyi ki böyle bir insan var olmuş dedim.
İyi ki böyle bir çevirmen bunu çevirmiş dedim.
'Keşke'lerimin ve 'iyi ki'lerimin arasında mekik dokuduğum güzel ve nitelikli bir okuma süreci yaşadım kısacası.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.