Spoiler içerir..!Edebiyat
Oğuz Atay’ın okuduğum ilk kitabı
"İnsan öğrendikçe, bildikçe evrenselleşir."
Tutkusu öğrenmek, öğretmek ve paylaşmak olan bir bilim insanının hikayesi. Yaşamı boyunca ilklerin, değişimin ve gelişimin öncüsü olan Mustafa İnan'ın hikayesi..
Onun yaşamına tanık olurken ülkemizde bilimin, bilim insanının ne zorluklar çektiğine de tanık oluyoruz aynı zamanda.
Bir adam düşünün küçük yaşta yaşadığı talihsiz olay nedeniyle vücudu çelimsiz. Çocukluğu savaş dönemine denk gelmiş hiç çocukluk yaşayamamış. Derste not tutmuyor defter kullanmıyor ama öyle bir hafıza var ki, dinlediği okuduğu herseyi kafasına yazıyor. Hayran kalmamak imkansız. Babası adam olmaz okumaz diye düşünüyor ama o hayatı boyunca çalışmış, ilim öğrenmeye adamış kendisini
Mustafa İnan doğuştan öğretmen doğan bir ruh... Bunu daha ilk okul sıralarında kanıtlıyor. Yoksulluk ona engel değil, yaşanan savaş ona engel değil, savaştan dolayı yaşadığı sürgün ona engel değil. Hastalığı ona engel değil. Bu adamın içinde ki öğrenme ve öğretme arzusunu hiçbir şey engelleyemiyor. Çok çalışıp çok da çaba sarf eden bu adam çok geçmeden daha 40'lı yaşlarında yorgun düşmeye başlıyor ve 56 yaşını tamamlamadan ölüyor. Bu kısacık zamana bin yıllık hayat sığdırmış Mustafa İnan.
Ülkemizin ne çok ihtiyacı var böyle insanlara.
İyi ki okudum keşke daha önce okusaydım dediğim kitaplardan birisi.
Bu şahane kitabı herkese tavsiye ediyorum…
·
100 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Adana'da yazları çok sıcak olduğu için insanlar damlarda uyuyorlardı bir nebze olsun serinlemek için. Mustafa İnan henüz 4 yaşındayken damdan düşer ve beyni farklı bir şekilde çalışmaya başlar... Tuhaftı ama çok güzledi :))