VayVay!Edebiyat
İnce Memed serisinin ikinci kitabına baktığımızda birinci kitap ile benzer bir temaya sahip olduğunu söyleyebiliriz. Köyün cahilliğinden yararlanan ağalar, aman bana bir şey olmasın da yesinler birbirlerini diye düşünen memurlar, ağalardan beslendikleri için köylüye kan kusturan jandarmalar bla bla bla.
Abdi ağa öldükten sonra yerine kardeşi Kel Hamza gelmiştir ve Abdi Ağayı köylüye mumla aratmıştır. Bunun üzerine köylüler İnce Memed’e beddualar etmekte ve ağalarını öldürdüğü için bu zulümden İnce Memed’i sorumlu tutmaktadırlar. Hatta Abdi Ağa üzerine güzellerimeler yapmakta olmayan hikâyeler uydurmaktadırlar. Civar köylerde de durum pek farklı değildir. Ali Safa Bey ve Arif Saim Bey de köylülere kan kusturmaktadırlar. Köylüleri ölüme terk etmekte, evlerini yakmakta, kadınların ırzlarına geçerek köylüyü göçe zorlayarak göçe zorlamaktadırlar.
İnce Memed Abdi Ağadan sonra Hamza Ağanın yaptıklarını görünce bunun bitmez bir döngü olduğunu anlayacaktır. Abdi gider Hamza gelir, Hamza gider Arif gelir… Zulmedenleri öldürmekle bunun bir çözüm olmadığının farkına varmıştır çünkü bu sistem devam ettikçe ağaların sonu gelmeyecektir.
İnce Memed’in tekrardan döndüğünü öğrenen köylüler zulme karşı gelmiş ve bu zulme göğüs germeye başlamışlardır. İnce Memed’in varlığı köylüdeki cevheri ortaya çıkarmış, üstünde bulunan ölü toprağı atmalarını sağlamıştır. İnce Memed artık sadece dağda değil her yerde, insanların gönlünde yer almaktadır.
Bu kitabımız karakter sayısı olarak ilk kitaptan ayrılmaktadır. Karakter sayısı fazla tutulmuş ve hepsinin hayat hikâyesine ayrı ayrı yer verilmiştir.
Kitabın hoşuma gitmeyen tek yanı ise çok fazla kelime tekrarına düşmesiydi. Aynı övgü sözcüklerini duymak bir yerden sonra okuyucuyu sıkabiliyor. En azından benim için öyle oldu diyebilirim.
Herkese keyifli okumalar dilerim :)
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.