Puan vermedi·74 syf.··Beğendi
· Dönüşüm kitabını yeni okudum ,daha doğrusu gerçekten anlamak istediğim için iki defa okudum. Kitapta gerçekten etkileyici noktalar var ama bunları görmek bana göre kolay değil. Kitap az sayfalı hemen bitirilir ama gerçekten anlamak istiyorsanız yavaş okumalısınız ya da tekrar okumalısınız. Bu kitapta en çok dikkatimi çeken şeylerden biri Gregorun uyandığında kendini bir böcek olarak gördüğünde neden bu hâlde olduğunu ya da bu durumdan nasıl kurtulması gerektiğini düşünmeden ilk düşündüğü şeyin iş olmasıydı. Kendini bir böcek kılığında görmek ona yabancı değildi sadece artık fiziksel olarak da bir böcek olmuştu. Hayatta üstlendiği sorumluluklar çok fazla özellikle ailesi tarafından bir baskı altında olduğunu düşünüyorum bunu da zaten aslında çalışmasında hiçbir engel olmamasına rağmen zor durumda kalana kadar çalışmayı aklından bile geçirmeyen babasıyla görüyoruz. Aynı şekilde işine bir gün gitmediği için daha 2. Saatten kontrol için eve gönderilen temsilciyle de insanları sadece çalışan , iş dışında herhangi bir problemi olamayacak robotlar olarak görmeleri de karakterimizin kendini böcek olarak nitelendirmesine sebep olmuş olabilir. Dikkatimi çeken bir diğer nokta temsilci ,anne ve baba icerideyken Gretanin diğer odada olması bence Gregorun onu diğer insanlardan farklı bir yere koyduğunu anlatıyor . Gregorun odadan çıkarken anahtarı çenesiyle açmaya çalışması ve o an zarar alıp almamak umrumda olmaması da bazı anlamları içinde barındırıyor olabilir. Gregor yere düştüğünde bacaklarının üstünde rahatladığında bir insan olduğunu tamamen unutmuş tam olarak böcek olduğunu fiziksel olarak da kabul etmişti aslında. Daha sonrasında böcek olarak devam ettiği yaşamında , kısıtlı imkanlarla tavanda ve duvarlarda surunmesi hatta en sevdiği eşyalardan vazgeçmek pahasına sürünmek için kendine alan açılmasını istemesi onu kaçınılmaz sona götürdü. Ve en etkilendiğim kısımlardan biri de Gregor için çok değerli olan kardeşi Gretanin bile onun ölmesini istemesi , insan olarak yaşamalarına izin vermedikleri dünyada böcek olarak da istememeleriydi . İnsanlar için ne kadar iyilik yaptığımız nelerden vazgeçip fedakarlık yaptığımız hiç önemli değil çünkü bir süre sonra yaptığınız iyilikler için minnettar olmayı teşekkür etmeleri gerektiğini dusunmedikleri gibi size onu yapmak zorunda hissettirirler , yapmadığınızda ise bir böcek bile olamazsınız . Bu insanlar bazen patronlar bazen arkadaşlar bazen de en yakınımız ailemizdir...