Varoluşçuluk üzerine yer yer tekrar tekrar aynı belirsizlik ve çaresizliği hissettiğim ve baş karakter Giovanni Drogo'nun git-gelli halleriyle sinirlerimin yıprandığı bir eser...
Bir umutla Bastiani Kalesi'nde Tatar Çölü üzerinden gelecek orduyu bir ömür bekleyen Giovanni hayatının hiçbir aşamasında hayal ettiği o şanlı çarpışmaya kavuşamaz. Orada kahramanca çarpışarak zaman zaman yaralanacak ama son bir gayretle orduyu toparlayıp zafere uzanmak isteyecektir, hayallerinde. Şehre inerek yararlanabileceği onca fırsatı işte bu hayal uğruna elinin tersiyle iten Drogo, ömrünün son anlarında bu savaşma fırsatını yakalasa da ağır hastalığı yüzünden Simenoni tarafından şehre gönderilir. Hatta ne acıdır ki, hayatını şehirde gününü gün ederek yaşayan akranları o gün kaleye takviye birlik olarak gelir ve onun hayalindeki çarpışma anına kavuşurlar. Drogo ise bu sırada hasta yatağında yapayalnız ve hayallerine ulaşamamış olmanın verdiği üzüntü ve bu üzüntüden doğan öfke ile ölümü beklemektedir.
·
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.