“Sürekli kötülük yapmak istemesine karşın, iyilik yapan o gücün bir parçasıyım”. Dostoyevski’nin (ismini hatırlayamadığım) bir kitabının içinde geçen cümlesine vurulup okumaya karar verdiğim bir kitap kendisi. Tiyatro türünde yazılmış bu eser müthiş bir tragedya örneği. Tek dezavantajı sınavlarıma denk gelmiş olması beni hikaye bağlantısından birazcık koparmış olsada okumaya değer bir eserdi. İçeriğine değinmem gerekirse; genel bir olay örgüsü olmamasına rağmen hikaye, insanla şeytanın yaptığı bir anlaşma ve bunun sonuçlarına ilişkili, baş kahramanlarımız yeryüzünü anlamlandırmak için ömrünü bilgelikle geçirmiş Faust ve onu her türlü kılıkla karşılayabilen Mefisto üzerinden ilerliyor. Her bir nesnenin, dalın, tacın, hissin, duygunun (beni en çok etkileyen vicdan azabı) betimlenip, konuşturulması yine güzel ayrıntılardan biriydi benim için. Sakin bir zaman içinde okunması daha anlaşılır olacaktır ben biraz uzaklaştığım için ara ara yerlerinde sıkıldım ama hayatımın başka bir zamanında yeniden buluşmayı diliyorum. Son olarak eklemek istediğim kitapta en sevdiğim kısım -Gece Yarısı Uğursuz Dört Kadın Ortaya Çıkar-bölümüydü. E o zaman bu bölümden Faust’un alıntısını yapıp kaçıyorum “Ben henüz mücadele ile açıklara çıkamadım. Büyücülükten büsbütün vazgeçip büyücü sözlerini tamamen unutmuş olsaydım! Ey doğa, senin karşında sadece bir insan olarak bulunabilseydim! O zaman insan olmak için çaba harcamaya değerdi.” 
Faust 
Johann Wolfgang Von Goethe
Faust Johann Wolfgang Von Goethe
·
501 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.