Hüseyin Rahmi Gürpınar “Namustan mahrum oluşumuz bizi genel namusa karşı düşman eylemiştir…”
Anjel, Fransa’daki kötü anılarını geride bırakıp İstanbul’a varlıklı bir ailenin yanına öğretmenlik yapmaya gelir. Öğretmenlikten fazla para gelmeyeceğini anlayınca ailedeki erkeklere tuzaklar kurar ve bizde bu tuzakları okuruz. Fazla derine girmemekle beraber, bir kadının bile isteye “fahişe” olmasını ben kendi içimde kabullenemiyorum. Belki yazıldığı dönemdendir belki de çevirmendendir (ki sanmıyorum) . Kitabın, kadını hem yükseklere çıkarıp hem de cinsel obje olarak gösterdiğini düşünüyorum. Sadece kadın için de değil. Erkekler için de sadece hayatlarında kadınlar varmış gibi gösterilmiş. Bu kitabı bitirip hakkında düşünmeye başladığım zaman, yazarın aslında toplumumuz ne kadar örtse de bu tip vakaların halk içerisinde yaşandığını anlattığını da görüyorum ama dediğim gibi hazmedemiyorum. Hazmedemedikçe sinirleniyorum ve soğuyorum. Yine de yazarın akıcı, sade ve bol güldürmeli diyaloglarıyla hemen okunabilecek bir kitap. Bir şans verin ve aynı fikirde miyiz bir bakalım. Hoşçakalın.
Mürebbiye
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.