Madeline ile daha önceden tanışmıştım. Akhilleus'un Şarkısı ve Ben, Kirke romanlarını severek okumuştum. Şimdi de elime bu kısa öyküsü geçti. Harika illüstrasyonlara sahip olmasına rağmen bence öykü, duygu aktarımında biraz yüzeysel kalmış. Her şey bir anda, pat diye, olup bitiyor zaten. Tamam, bu bir öykü çok detaylı bir şey beklemiyor insan. Ama yine de olay örgüsü daha yavaş bir sekilde aktarılarak okuyucuya öykünün içine girmesi için biraz fırsat tanınabilirmiş.