raskolnikovEdebiyat
Öncelikle kitabı okuduğunuzu var sayarak baş karakter olan Raskolnikov'u çok sevdiğimi bildirmek isterim. Çünkü herhangi bir şekilde Raskolnikov yanlısı bir cümle kurabilir ve bu konuda çok da tarafsız olamayabilirim şimdiden bildirmek istedim.
Şimdi de hiç okumadığınızı varsayarak çok kısa bir şekilde kitaptan bahsediyorum.
Tabi ki de hiçbir şekilde kabul edilemeyecek olan bir cinayet işleyecek olan baş karakterimiz Raskolnikov'un cinayet sonrası yaşadıkları sonrasında ise duyduğu büyük acı ve kederi konu alan bir kitap. Her satırda kendimi nasıl oluyorsa o dönemde ve Raskolnikovun kaldığı odada bir köşeye gizlenmiş bir şekilde izliyor olarak buldum. Belki de bir çırpıda sanki bir film izler gibi okumam da bundan dolayıdır.
Raskolnikov zor bir hayatı olan bir genç. Eğitim görmek için başka bir şehre gider ve orada bir tefeciye, aile yadigarı olan bir şey vermek zorunda kalır. Tefeciler hep kötüdür benim için yani hiç iyi bir tefeci bilmiyorum. Cinayet de burada gerçekleşir.
Kitap fazlasıyla adalet kavramı üzerinde durmuş bence ve orada yaşanan fakirlik kanımıza kadar işlemekte. İnsanların adaletsiz ve iyi insanların her şekilde kötü muamele gördüğünü, iyi niyetin fazla suistimal edilebilir olduğunu anlatan bir dizi söz geçmekte.
Raskolnikov suçunun cezasını kimse vermese bile kendisi fazlasıyla çekmişti ve bence benim Raskolnikov'u bu kadar sevme sebeplerimden biri de onun da bu dünyada yapayalnız olmasıydı. ''fakat artık vazgeçtim. Kimsenin yardımına ihtiyacım yok. Ben bu dünyada yapayalnız bir insanım...''
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.