En son söyleyeceğim şeyi en başta söyleyerek başlamak geldi içimden bu kez. Ben seni çok sevdim Kuru Kız. Neden mi sevdim, bakalım neden sevdiğimi, okurken hissettiklerimi yazıya dökebilecek miyim?
Seninle hikayenin başında Ushuaia'da, Arjantin’in Tierra Del Fiego-Ateş Toprakları eyaletinin başkentinde tanıştık. Dünyanın sonundaki şehirde. Kırk yaşında, adı olmayan, geride bıraktığın kırk yılın acılarına rağmen hayatı tersten yaşama ihtimalinin peşinden dünyanın sonuna giden cesur bir kadındın sen. Ushuaia’da kendine yeni bir yaşam kurmuş hatta evlenme teklifi almıştın seni tanıdığımızda sonra neler yaşadığını bu kitapta öğrenemedik ama ben senin için hep güzel şeyler hayal ettim. Ardından Ushuaia'dan kalkıp doğup büyüdüğün o küçük taşra kasabasına döndük sonra hep birlikte, senin hikayene.
Sevgili Kuru Kız;
O güne kadar yaşadığın hayat senin suçun muydu, belki bu tartışılabilir ama hayatta sana pek cömert davranmamış o zamana dek. Bir kere uzun boyun ve aşırı zayıflığın nedeniyle adın hiç anılmamış, önce evlenmediğin için kız kurusu, sonra fiziksel özelliklerin nedeniyle Kuru Kız adını takmışlar sana, sonra da adını unutmuşlar. Belki sana bile unutturmuşlardı adını.
Neresi olduğu belli olmayan küçük bir taşra kasabasında, önce çekirdek ailende varolma mücadelesi vermiştin kimsenin farkında olmadığı. Erken yaşta yaşadığın kayıplar seni hayata karşı katılaştırmış, insanların senin durgun halinden, zekândan şüphe etmeleri, hatta seni aptal zannetmeleri önceleri seni yıpratsa da sonra onlara karşı bir kalkan olmuş sana.
Kalabalıklar içindeki yalnızlığın Akıllı telefon ve İnternetin hayatına girmesi ile bir anda nasıl da değişiverdi. Taşranın karanlığından dünyanın ucuna uzanan bir yolculuğun rehberi oldu sana adeta. İnsanlarla kuramadığın iletişimi İnternet aracılığı ile tüm dünya ile kurdun, çevrendeki insanlardan en büyük farkın olan öğrenmeye açık olma ve merak duygun seni taaa Anadolu'dan alıp Arjantin'e götürdü. Bu süreçte yaşadıkların ya da sana yaşatılanlar ise hiç kolay şeyler değildi, neyse ki yanıbaşında kendi yarattığın Tanrın vardı.
Sen hiçbir zaman çevrendeki dar görüşlü, küçük dünyalarında dedikodudan ibaret hayatlarında yaşama uğraşı veren, bazen iyi, çokça kötü, adil olmayan insanların sandığı kadar aptal değildin. Bir gün izlediğin YouTube videosunda fin del mundo (dünyanın sonu) dendiğini duyup aradığın şeyin gitmek olduğunu anlayacak kadar da cesurdun.
Ve gittin...
Evet Kuru Kız Ayfer Tunç'un çicegi burnunda son romanı, şimdiye kadar yazdıklarından biraz farklı bir romanla çıkıyor Ayfer Tunç karşımıza Kuru Kız'da. Aslında yaşadığımız bugünleri anlatıyor bize. İnternet ve akıllı telefonların hayatımıza girmesinden sonra yaşadığımız hızlı değişim ve dönüşümleri, toplumda çokça rastladığımız hatta belki biri de biz olduğumuz insanları, bireysel gibi görünen ama aslında çoğu toplumsal olan meseleri koyuyor ortaya. Pandemiden, insanların kalabalıklar içindeki yalnızlığından, kadının olmanın zorluklarından, aileden, özgürlükten, cesaretten, farklılıklardan, toplumda kabul görmemenin yaşattığı travmadan, çıkar üzerine kurulu ilişkilerden ve daha pek çok şeyden bahsediyor.
Kuru Kız çok güzel bir karakter romanı olmuş, Ayfer Tunç farklı da bir dil kullanmış bu defa. Kısa kısa bölümlerden oluşan kitap akıcı dili ve anlatımı, hafif mizahi tarafı ile keyifle, yormadan sıkmadan okutuyor kendini. Başta da dediğim gibi ben çok sevdim Kuru Kız'ı. Daha fazla bahsedip kitabın büyüsünü de bozmak istemem ama yapılan olumsuz eleştirileri de abartılı bulduğumu ve kitaba haksızlık edildiği notunu da buraya düşmek isterim. Gerisi de okuyacak olanlara kalsın.
Keyifle okunsun Kuru Kız, okuyucusu çok olsun...
··
1 +1'leme
·7,5bin Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ayfer Tunç'un en az sevilen kitaplarından biri olduğu söyleniyor ama benim için bu kitabın yeri o kadar farklı ki.ve siz o yere dokundunuz yazdıklarınızla adeta.teşekkür ederim
Filiz hanım, inceleme için teşekkür ediyorum ben de, listeme ekledim bile, merak uyandırdınız.
Canim filiz ne guzel yorumlamissin kitaba başladım evet bu sefer farkli bir tarzi var ayfer tunc'un ama bende sevdim simdiden
"Kuru Kız çok güzel bir karakter romanı olmuş..." Bu kısımdan itibaren okudum incelemenizi Filiz Hanım. Ayfer Tunç benim için herkeslerden başka bir yerde, sevgim çok büyük. Kitap hakkında hiçbir fikrim yok. Olsun da istemiyorum, özellikle kaçıyorum. Son paragraflar da kitap ile görüşlerinize yer veriyorsunuz genelde ve bunu merak ettim. Zira yapılan eleştirileri anlamam imkansiz.
Sizin olumsuz düşünmeyeceğinize inancım sonsuzdu. Öyle de oldu. Keyifli okumalarınız olsun. 💜⭐💯
Çok teşekkür ederim sevgili Emine. Ben gerçekten sevdim, kesinlikle çok derinlikli bir karakter yaratmış Ayfer Tunç Kuru Kız'da. Biraz tarzının dışında bir şey de denemiş, ama bence çok güzel olmuş. Umarım sende keyif alarak okursun. Sevgiler 📚💐😍
Merhaba Filiz hanım güzel bir inceleme olmuş elinize sağlık fakat "Bu süreçte yaşadıkların ya da sana yaşatılanlar ise hiç kolay şeyler değildi, neyse ki yanıbaşında (kendi yarattığın Tanrın) vardı." Bu cümle sizin görüşünüzmü yoksa yazarın sizde bıraktığı izlenim yada kanımı onu merak ettim.
Kitabı okursanız bunu göreceksiniz. Karakterin sürekli yanında hissettiği, onunla konuştuğu zaman zamanda ona seslenen her seyini onunla paylaştığı, ona özel olduğunu düşündüğü, belki sırdaşı denilebilecek bir Tanrısı var. Yazar da bunu Tanrı olarak tanımlamış.
" Tanrısı hep yakalardı onu. Tanrısına karşı dürüst oldu."
"Ne zaman döneceksin diye sordu tanrısı .
Tanrı olan sensin, senin bilmen gerekmiyor mu?"
gibi... Bilmem sorunuza cevap olabildi mi?
Reklam
Ahhh o listeler ahh. Bir kitabı okurken iki kitap siparişi verdiren listeler 🙈😅😅