Seçimler...Gerçekler...Türk Edebiyatı
Aşk-ı Memnu kitabını okurken kafamda bir düşünce döndü durdu. Mutlu olmak mutluluğu sürdürmek basitken insan neden zor olanın imkansız olanın peşinden gider? Kendi sonunu elleriyle inşa ettiğini göre göre sona doğru neden gider? İlk günah kimindi? Behlül'ün mü? Bihter'in mi? Yoksa Adnan Bey'in mi? Suçlu kim bence bize bu anlatılmıyor kitapta. Halid Ziya'nın insan ruhunu tasvir edişine hayran kaldım. Öyle ki Bihter'in ayna karşısında çırılçıplak haliyle yaşadığı yüzleşme! Çırılçıplak olma metaforu, kendine karşı çırılçıplak kalma, yüzleşme...
Herkesin bildiği ama konuşulursa gerçek olduğunu kabul etmek zorunda kalacağı ve bu yüzden bilmiyormuş gibi yaptığı konular, hisler vardır. İnsan kendisiyle yüzleştiği zaman ancak gerçekle yüzlelebilir. Benim için Aşk-ı Memnu bu demektir.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.