10/10
Beğendi
·30 günde okudu
·2023 40. kitabı
·
76 Gösterim
10 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Selim Işık’ı anlamaya çalışan bir Turgut Özben yok benim hayatımda. Gerçi öyle birinin olması için, belki, önce Selim’in yaptığını yapmam gerekiyordur. Bir Selim Işık olmak kolay değil.
“Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?” diyorsun ya canım Oğuz Atay!.. Buradayım. Bir tutunamayan olarak yine sana geldim…
“‘… müessesemizin bir hediyesi olarak yerdeki bütün papatyaları kabul buyurun.’ Hayır! papatyaları değil, karanfilleri. Papatyalar Selim’in.” (s. 39)
Bu kitap papatya bahçesi gibi kokuyor. Hayır, papatyalar Selim’in. Kitap Selim gibi kokuyor. :”)
“Ne kadar acıyorum kendime; bu yüzden başkalarına acımaya fırsat bulamıyorum. Bütün acımamı kendime harcadım.” (s. 671)
“Artık tek başınıza üzülmeyin, ne olur? Birlikte üzülelim. Her şeyi yeniden yaşayalım.” (s. 449)
“Eksiklik duygusunun acısıyla güldürürdü.
Ucuz düşüncelerindeki ucuz düzen, ucuz romanların ucuz yaşantısı
Ucuz huysuzlukların ucuz saplantısı
Ucuz ucuz ucuz ucuzdu.
Dalgın, sinirli, suskun huysuzdu.”
(s. 125)
Reklam
“Kiminle konuşuyorsun Turgut? Kendimle konuşuyorum Turgut.” (s. 85)
Haha, kendimi gördüm. :d
“… bırak beni içimde öyle sert ve bükülmez bir çekirdek var ki beni değiştiremezsin. Beni didik didik edebilirsin, canıma okuyabilirsin, fakat düzeltemezsin beni.” (s. 664)