SAKIN KİMSEYE SÖYLEME (!)1000Kitap
Neden? Niye bu kadar korkuyor bu şerefsiz sapıklar birinin öğrenmesinden? Çünkü o leş ve iğrenç zihniyet bile hâlâ umutlu bu toplumdan. Hâlâ birilerinin o saf, masum bedenlere - çocuklara yardım edeceğini ve bu toplumun o şerefsizlere gereken cezayı vereceğini düşünüyor. Ama maalesef gerçek bu değil. Gözlerimizin önünde haykırıyor çocuklar. Bir umut, bir kurtulma umudu arıyorlar sadece. "Azıcık zorla kendini ve duy beni! Vakit kalmadı avuçlarımızda! Çocukların gözlerinde ışık kalmadı, kemikleşti bakışlar, anlaşılmayan melodilerle kirlendi odalar, kalpler arasına uçsuz bucaksız mesafeler girdi, görmüyor musun?" Ama biz sırf duygulanmamak, kötü olmamak, ÜZÜLMEMEK, için bu yaşanılanları duymak bile istemiyoruz. Sen, ben, o, onlar duymak istemese, okumak istemese nasıl bitecek bu kabus. Bu sadece bunu yaşayanların değil aynı zamanda bizim de kabusumuz. Ortada çok büyük bir yanlış var ve hiç kimse bu yanlışı düzeltmek için kılını kıpırdatmak istemiyor. Yapmıyor diyemem, yapanlara haksızlık olur. Ama çok az... Belki de suçluluk duygusunu üstümüzden atmak içindir okumak istemememiz.
Bu konuda olan 
Kardeşini Doğurmak kitabını incelemiştim daha önce. Yorumda bir arkadaşımız aynen şöyle yazmıştı: "Neden bunları okuyup daha da yaygınlaşmasına ve artmasına neden oluyorsunuz. Bence bazı şeyler gizli kalmalı."
İşte o zaman anladım daha yolumuzun uzun olduğunu ve bizim yürümeye bile başlamadığımızı. Bu yorumla hareket edersek birçok kitabı okumamalı ve okunmasını engellemeli miyiz? İnsanlar bunu okuyup daha da kötü mü oluyor demeliyiz? Sanmıyorum. Birçok yazarın kitaplarında dram, kötü olaylar vb. şeyler vardır. Gerekli olan bunların okunmasını engellemek değil. Okunup doğru anlaşılmasına vesile olmak.
Kitap 35 yıl öncesinde olanları anlatıyor. O zamanlar sosyal medya falan yoktu. Dediğiniz gibi GİZLİ kalıyordu. Bir faydası oldu mu bu gizliliğin? Bence hayır. Bence artık "Polyanna gözlüğümüzü" çıkarıp "bunlar ayıp, bunlar söylenmez" gibi tabuların arkasına saklanmaktan vazgeçmeliyiz.
Bir neslin çöküşünü okuyoruz aynı zamanda bu kitapta. Öğretmenlerin eseri olacaktı bu nesil; pedofili ve sapıkların değil. Yeni nesil ebeveyn oluyor artık. Bırakın çocuklarını nasıl koruyacaklarını öğrensinler. Bırakın da eş diye seçtikleri insanın doğru insan olup olmadığını anlamak için okusunlar. Ayıpladığınız ve sakladığınız gerçeklerinizden, gerçeklerimizden bahsediyorum. Kitaptan bir alıntıyla devam etmek istiyorum: "Biliyordum insanların bu konuyu ne kadar zorlanarak dinlediklerini. Duymak istemediklerini, duymadıklarını. Çok söyleyen oldu “Farz et bunu bana anlatmadın” Üstelik insanlara söylediğim en fazla iki cümleydi. “Çocukken tecavüze uğradım.” “Yapan babamdı." Ben artık bu iki cümleyle sınırlandırılmak, duyulmamakla susturulmak istemiyordum. Sessizlik bir tecritti."
Kutsal Tecrit - kutsal olan çocukların dünyasında ailesi, annesi ve babasıdır. Kitap bu kutsalda tecrit edilen bir çocuk - kadının hikayesini anlatıyor.
Kardeşini Doğurmak kitabını incelemiştim daha önce. Yorumda bir arkadaşımız aynen şöyle yazmıştı: "Neden bunları okuyup daha da yaygınlaşmasına ve artmasına neden oluyorsunuz. Bence bazı şeyler gizli kalmalı."
İşte o zaman anladım daha yolumuzun uzun olduğunu ve bizim yürümeye bile başlamadığımızı. Bu yorumla hareket edersek birçok kitabı okumamalı ve okunmasını engellemeli miyiz? İnsanlar bunu okuyup daha da kötü mü oluyor demeliyiz? Sanmıyorum. Birçok yazarın kitaplarında dram, kötü olaylar vb. şeyler vardır. Gerekli olan bunların okunmasını engellemek değil. Okunup doğru anlaşılmasına vesile olmak.
Kitap 35 yıl öncesinde olanları anlatıyor. O zamanlar sosyal medya falan yoktu. Dediğiniz gibi GİZLİ kalıyordu. Bir faydası oldu mu bu gizliliğin? Bence hayır. Bence artık "Polyanna gözlüğümüzü" çıkarıp "bunlar ayıp, bunlar söylenmez" gibi tabuların arkasına saklanmaktan vazgeçmeliyiz.
Bir neslin çöküşünü okuyoruz aynı zamanda bu kitapta. Öğretmenlerin eseri olacaktı bu nesil; pedofili ve sapıkların değil. Yeni nesil ebeveyn oluyor artık. Bırakın çocuklarını nasıl koruyacaklarını öğrensinler. Bırakın da eş diye seçtikleri insanın doğru insan olup olmadığını anlamak için okusunlar. Ayıpladığınız ve sakladığınız gerçeklerinizden, gerçeklerimizden bahsediyorum. Kitaptan bir alıntıyla devam etmek istiyorum: "Biliyordum insanların bu konuyu ne kadar zorlanarak dinlediklerini. Duymak istemediklerini, duymadıklarını. Çok söyleyen oldu “Farz et bunu bana anlatmadın” Üstelik insanlara söylediğim en fazla iki cümleydi. “Çocukken tecavüze uğradım.” “Yapan babamdı." Ben artık bu iki cümleyle sınırlandırılmak, duyulmamakla susturulmak istemiyordum. Sessizlik bir tecritti."
Kutsal Tecrit - kutsal olan çocukların dünyasında ailesi, annesi ve babasıdır. Kitap bu kutsalda tecrit edilen bir çocuk - kadının hikayesini anlatıyor.··
4.092 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu incelemeden sonra diğer incelemeni de okudum. Yorumlarda yazılanlar ağzımı açık bırakmaya yeterli oldu. Daha alacak çok yolumuz var mı bilmiyorum, keşke yola çıkmaya başlasaymışız.
Kardeşini Doğurmak kitabına 3 kez başladım. Bitiremedim, hâlâ çok zorluyor. Ama okuyacağım bir şekilde...
DostaViski
Gönderi Sahibi
Hakan kendim öyle okudum da kitap yurt dışında bulunmuyor diye o yüzden öyle dedim
Nasıl istersen 🙂
Susmadığın için teşekkür ederim, konuşmakta geç kalmışlar için bunu da buraya bırakayım; youtu.be/Fd8FiPXixZU
Unutmayalım, bunları konuşmak değil ayıp olan, asıl ayıp kapalı kapılar ardında yapılanlar, en güvenmemiz gereken insanların yaptıkları ayıp.