“Hayatta mutlak başarı her zaman söz konusu değilse de verilen mücadelenin sonunda kalbin rahatlaması başarı adına kafidir.”
Oruç tutmanın irade ile ne kadar da ilgili olduğunu düşününce aklıma bu kitap geldi. Yarın oruç tutsam dedim sonra pazartesi günü de tutulur ne olacak ki dedim. Bir yandan da şeytan ama yarın evdesin , maraton yeni bitmiş dinlenmek hakkın, hem pazartesi günü bir kahvaltı olmasınmılarla beynimi kemirdi durdu. Sonuç olarak şimdilik kim galip kim mağlup belli değil. Elemede belli olacak. Kitabın bir katkısı olup olmadığını da sahurda göreceğiz inşallah.
Gelelim irade meselesine...
Son kırk günün nasıl geçtiğini anlamadım, buna ramazan ayı içerisinde hissettiklerim dahil. İrade nedir ne değildir düşünecek halde değildim. Manevî bir iklimden de geçemedim bütün Ramazan boyunca, hayalim oydu ama bütün bütün berbat etmemişimdir diye ümit etmek istiyorum. Zordu, çok çok çok zordu. Oruç belki en kolay haliydi. Her insanın nefsi ile mücadelesi başkadır. Kimi için gerçekten açlık çok zor bir imtihan olur kimisi için de işte böyle oruç anlamında açlık belki gerçekten de sadece mideyi bir rahatlatma, tatil olabilir ancak. Herkesin verdiği mücadelede vazgeçme eşiği farklıdır. Sebebi farklıdır bir kere. Benim irademi en çok zorlayan şey bir başkası için gereksiz, anlamsız ve hatta abartılı olabilir. Bu bir önceliklendirme meselesidir. Son 24 saat içerisinde hissettiklerimi düşününce benim irademi en çok zorlayan şeyin, her zaman olduğu gibi haksızlık olduğunu düşünüyorum. Kime yapıldığı önemli değil. İnsanı yerinden oynatacak bir kitap değil belki ama kesinlikle rahatlatıcı bir okuma oldu benim için. Keşke anlaşılmak için bu kadar yüklenmesem kendime dedim. Yine unutacağım. Kısacası. İnsanın yüzüne gerçekleri tokat gibi vuran etkili bir kitap ve okumaydı. Net.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.