Gecenin karanlığında, ıssız sokaklarda gezer düşlerin fısıltıları. Sahipsizliğin somurtkanlığını peşlerine takarak, buldukları ilk barınağa girerler. İşte orada, gölgelerin ardında, başlar siyahla beyazın hikayesi. Ya da öyle sanır herhangi birisi..
Öyküler ile iyice kaynaştık. Bence çok iyi bir öykü okuyucusu oldum. Yankı da öykü severlere, yer altı edebiyatı sevenlere bir kapı daha açıyor. Hem de yeni bir yazar ve üslup ile. Müge Koçak tarzını çok beğendim. Akıcı, sarsıcı, cesur, dokunaklı, muzip ve kıvrak. On iki öykünün her biri derin toplumsal konulara hızlı birer dokunuş olmuşlar. Hepsi çok güzel olanlardan bazıları için keşke ayrı birer kitap konusu olsaymış dediklerim var. Diğer yazıları merakla bekliyor olacağım.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.