Yine Hüseyin Rahmi Gürpınar, yine bir Türk Edebiyatı KlasiğiTürk Edebiyatı
Ana karakterimiz Meftun Bey öğrenim görmek için gittiği Fransa’dan “Alafranga” kültürünü de beraberinde getirmekten geri kalmaz. Sanattan, edebiyata; adabımuaşeretten, felsefeye, sosyolojiye kadar her bir konuda mutlaka bir fikri vardır Meftun Beyin. Fikrinin olmadığı, bilmediği hiçbir şey yoktur onun için. Akranlarına göre şık giyinir, kravat takar, Fransızca bildiği anlaşılsın diye cümlelerin arasına mutlaka Fransızca kelimeler serpiştirir. Evet, evet size de tanıdık geldiğinin farkındayım. :) Meftun Bey Avrupa’dan edindiği kültürü önce annesine, kardeşlerine, akrabalarına, uşak ve hizmetçilerine öğretmeye çalışır. Nasıl yemek yenilmesi gerektiğinden başlayarak, nasıl giyinilmesi gerektiğine, misafirlerin yanında nasıl davranılması gerektiğine kadar ev ahalisini tek bir odaya toplayarak defalarca ders verir, dil döker. Ev ahalisi, Meftun Bey'in babası Kaşıkcızade Efendi öldükten sonra evin reisinin ve velinimetinin bu isteklerine boyun eğerler. Ev ahalisi için önceleri bu durum bir eğlence konusudur gülüp geçerler ta ki Meftun Bey’in kız kardeşi; cimriliğiyle tanınan yandaki köşkün sahibi Kazım Efendinin oğlu Mahir bey ile mektuplaşınca kadar. Meftun bey “Alafranga” gereği kız kardeşinin evleneceği adamı tanımasından doğal ne olabilir derken teyze kızının nikahsız bir şekilde Mahir’in arkadaşından hamile kalması durumu farklı bir boyuta taşır. Kendisi gibi düşünmeyen, aynı fikirlere sahip olmayan Meftun Bey’in erkek kardeşi Raci Bey’in evin içindeki durumları öğrenmesi ise tam bir kaosa neden olur. Tüm bunlar yaşanırken Meftun Bey'in babadan kalma sermayesi hayalindeki Alafranga kültüre yetersiz kalmaya başlayınca Meftun Bey'in aklına dahiyane bir plan gelir! Kasım Efendinin kızını eş alarak büyük bir mirasa konmak! Peki her şey Meftun Bey’in planladı gibi mi oluyor dersiniz? :)
Baştan sonra usta bir edebiyatçı, her iki kültüre de hakim olan bir yazarın eseri Şıpsevdi. Hüseyin Rahmi Gürpınar’dan okuduğum beşinci eser. Şunu net söyleyebilirim ki; aynı topraklarda yaşayıp, aynı dili konuşup, aynı duyguları hissetmekten, aynı şeylere gülmekten mutluluk duyduğum büyük bir edebiyatçıdır kendisi. Heybeli Ada da kabri ve müzesi varmış. Bu zamana kadar hiç gitmemekten üzüntü duyuyorum. En kısa zamanda gidip “yine o felsefe” demek istiyorum. :)
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.