Aydınlık- Karanlık paradoksu: ManicilikTeoloji
3 yy'da kurulmuş Maniciliğin tarihi kurgulara meraklı #maalouf tarafından anlatımı. Hz İsa, Budha ve Zerdüşt'ün düşüncelerini birleştirerek tek bir din haline getirmek isteyen kurucu Mani'nin öyküsü bu.
Sasaniler ile Romalılar arasında çekişmelerin yoğunluğu altında, Babil'li Mani'nin kurduğu yeni dinde; her türlü şiddet ve sınıf ayrımı reddedilmekte, her canlı veya nesnenin içinde iyiliği barındıran ışık ve kötülüğü barındıran karanlık bulunmaktadır. İnsanın görevi içindeki aydınlığı görüp çoğaltarak Işık Bahçelerini oluşturmaktır. Tanrı aynı zamanda Rahim ve Kadir-i mutlak değildir çünkü yaratıcılığı insana emanet etmiştir. Gün gelir, Hz.İsa'nın havarisi Aziz Thomas'ın yolunu takip ederek insanlara Göksel Arkadaşım (ikizim) dediği ilahi sesle harekete geçen bu aksak adam, gerek dönem hükümdarı Şapur ve oğlu Hürmüz'ün desteğiyle pek çok şehirde dinini yaymaya çıkacak ama sonunda entrikayla başa gelen diğer oğul Behram tarafından öldürülecektir.
Geriye hiç söz kullanmadan bir dizi resimle görüşlerini anlattığı kitap ve müritlerinin yazdıkları kalan Mani, bir haberci (peygamber) mütevaziliğiyle yazarın satırlarında dile geliyor. Dönem şartlarında pek çok din için yasaklı resim sanatı ve müziğinde ruhunu buluyor. Alıntılara dikkat edilirse, yaşam öyküsünün dogmatikliği bir çok davranış ve sözünde kayboluyor sanki. Ve bunlardan hiç birinin günümüze ulaşmaması ve semavi dinler ile iktidar sahipleri tarafından lanetlenmesi (Manik, Mani-yak) de ayrı konu tabii: Işığınız hiç sönmesin....
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.