Kitaptan ne anlamam gerektiğini bilmiyorum. Kelimeler içinde kayboldum ama yine de açıklayamayacağım şekilde çok beğendim. Bir avukatın, isimsiz bir yabancıya itirafları monolog şeklinde verilmiş. Ama bu itiraflar aracılığıyla avukat, toplumun ikiyüzlülüğünü, insanın ne kadar aşağılık bir varlık olduğunu gösteriyor. Okuyucunun da kendisini sorgulamasına sebep oluyor çoğunlukla. Kitap sonlara doğru muazzam bir hal aldı, adeta Zerdüşt gibi vaaz verdi avukatımız. Yunan tragedyası ve İsa'nın günahkar insanoğlu için kendini feda etmesi gibi temalara da rastlanıyor bu kitapta. Arka kapak yazısında Jean-Paul Sartre'ın dediği gibi, "Düşüş, Camus'nün muhtemelen en güzel ve en az anlaşılan romanıdır."
İleriki yıllarda tekrar dönmek üzere not aldım.
Herkese iyi okumalar.
·
686 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.